ตอนที่ 148 เธอเป็นใคร?

ตอนที่ 148 เธอเป็นใคร?

หลังผ่านไปหนึ่งเดือน สถานการณ์ก็เริ่มนิ่ง ในขณะที่ความเจริญเพิ่มขึ้นแบบก้าวกระโดด เรื่องราชาของประเทศใหม่ที่เป็นเผ่าปีศาจ ถูกลืมเลือนไปอย่างรวดเร็ว เพราะผู้คนต่างเห็นอินเวสก้าเป็นดินแดนของโลกใหม่

ในชั่วเวลาเพียงข้ามคืน ก็มีเหตุการณ์การไหลเข้าประเทศของคนจำนวนมาก แต่ราวกับทุกอย่างถูกจัดเตรียมไว้ก่อนล่วงหน้า คนที่อพยพเข้ามาจึงไม่จำเป็นต้องเร่ร่อนนอนข้างถนน

จากปากสู่ปาก ว่าที่อินเวสก้ามีทั้งสุขและความมั่นคง ทั้งงานและที่อยู่สามารถลองรับคนได้อีกมาก ทำให้นักเสี่ยงโชคทั้งหลาย พากันมาหาอนาคตในอินเวสก้า แม้แต่ในหมู่พ่อค้าเอง ก็เป็นข่าววงใน ว่าในประเทศอิสเวสก้าสามารถทำการค้าได้อย่างเสรีโดยไม่ต้องผ่านกิล ซํ้ายังได้รับการคุ้มครองจากรัฐอีกด้วย ส่วนภาษีก็เรียกเก็บในราคาที่ยุติธรรม ที่สำคัญถนนหนทางก็ทำออกมาดี จน

กลายเป็นเส้นทางที่พ่อค้ารวมถึงนักเดินทางนิยมใช้กับเป็นเส้นทางหลัก

ด้านนักผจญภัยก็เกิดการเปลี่ยนแปลงขึ้น เพราะที่เมืองหลวงวิลเฟนเฮ กลายเป็นอาณาจักรของดันเจี้ยนที่กลายเป็นสวรรค์ของนักผจญภัย จนกลายเป็นเมืองที่ได้ชื่อว่า เมืองของนักผจญภัยแห่งที่สองต่อจากกรอซ่าไปแล้ว

ที่ซาโรเองจากเมืองกสิกรรมที่ยากจน ตอนนี้ก็ได้กลายสภาพเป็นเมืองที่มีแปลงนาแผ่ขยายไปสุดลูกหูลูกตา แถมเป็นเมืองที่สงบมาก ด้วยเงินทุนลึกลับ ทำให้ตัวเมืองเองก็ได้รับการบูรณะขึ้นใหม่จนน่าอยู่ ความเป็นอยู่ของชาวเมืองดีขึ้นผิดหูผิดตา เทศกาลต่างๆ ของเมืองซาโร่สามารถเรียกนักท่องเที่ยวได้เป็นจำนวนมาก เลยยิ่งสร้างรายได้ให้กับเมืองอีกทาง

ส่วนกรอซ่า...ที่นี้ก็ยังคงความเป็นบ้านป่าเมืองเถื่อนเอาไว้ได้อย่างเดิม เสียงดังโวยวายในร้านเหล้า การทะเลาะกันของนักผจญภัย เสียงของพ่อค้าที่ตะโกนแย่งลูกค้ากัน ที่กรอซ่าจะเป็นเช่นนี้ตลอดทั้งวันทั้งคืน เป็นเมืองที่ไม่เคยหลับเลย

แต่ที่กรอซ่าเปลี่ยนไปก็คือความหลากหลาย ตามถนนคุณจะได้เห็นเผ่าครึ่งสัตว์ ซึ่งคิดเป็นประชากรครึ่งหนึ่งของเมืองได้เลย และกลุ่มของศาสนาที่แตกต่างกัน ทั้งลัทธิเทพ นิกายเมฆาสวรรค์ และโบสถ์ศักดิ์สิทธิ์ซึ่งเป็นศาสนาใหม่ โดยแยกตัวมาจากโบสถ์ใหญ่ ซึ่งที่นี้จะเน้นเผยแพร่คำสอนในด้านดีของศาสนาเท่านั้น

ถึงจะเป็นศาสนาใหม่ แต่ก็ได้รับความนิยมมาก เนื่องจากที่นี้เปิดเป็นโรงเรียนสอนศาสนาไปในตัว ซึ่งจะให้ทั้งความรู้ทั่วไป และสอนคำสอนให้กับบุคคลทั่วไปถึงแม้จะไม่ได้นับถือก็ตาม ในช่วงแรกก็ถูกโจมตีอย่าง

หนักจากพวกหน้าม้าของโบสถ์ใหญ่ แต่กลุ่มคนเหล่านั้นก็หายตัวไปอย่างลึกลับ พร้อมกับเกิดข่าวลื่อแปลกๆ ว่าโบสถ์ใหญ่ทุกแห่งโดนปล้นพร้อมกัน แถมยังโดนเอาไปหมดขนาดไม่เหลือกระทั่งชุดนักบวชให้ใส่

ซํ้าไม่รู้ทำไมว่าจู่ๆ โบสถ์ใหญ่ก็กลายเป็นสถานที่ที่มีเพียงแต่ผู้ชายเท่านั้น เหล่านักบวชหญิงพากันหายตัวไปอย่างลึกลับ จนทุกวันนี้ก็ยังไม่มีใครอธิบายเรื่องนี้ได้ แต่ในขณะเดียวกับโบสถ์ศักดิ์สิทธิ์นั้นกลับเต็มไปด้วยนักบวชหญิงเป็นจำนวนมาก

และถึงแม้ทั้งสามแห่งจะตั้งอยู่แทบจะติดกัน แต่ก็ไม่มีการทะเลาะเบาะแว้งกันแต่อย่างใด หนํ่าซํ้ายังมีการประชุมร่วมกันและช่วยกันจัดอีเว้นอยู่บ่อยครั้ง ทำให้แหล่งร่วมของศาสนาที่สงบสุขมาก

ทว่าที่กรอซ๋าเองก็มีด้านไม่ดีอยู่ โดยเฉพาะข่าวลื่อของเจ้าเมือง หรือที่ชาวอินเวสก้าเรียกเขาว่า ราชาในนาม เพราะเขาแทบไม่ปรากฎตัวหรือโผล่ออกมาทำงานเลย ไม่มีบทบาทในการประชุมบริหาร กระทั่งในการอนุมัติโครงการหรือกฎหมายต่างๆ ยังไม่มีชื่อของราชาคนนี้โผล่ออกมาเลย

นอกจากนี้ยังมีด้านมืดของเจ้าเมืองกรอซ่าที่ทุกคนต่างรู้กัน ว่าเขารํ่ารวยมากจากธุรกิจใต้ดิน เช่นโรงแรมยูโทเปีย...อืม ก็มันอยู่ใต้ดินจริงๆ นี่น่า นอกจากนี้ยังชอบใช้อิทธิพลข่มเหงคนอื่น ทั้งใช้เงิน ใช้กำลัง และเล่นสกปรก ถ้าใครทำอะไรไม่ถูกใจหรือขวางหูขวางตาขึ้นมาล่ะก็ จะโดนราชาในนามกำจัดทันที

และถ้าใครดื้อคิดจะต่อต้านขึ้นมา ก็จะไม่ใช่แค่ตัวเองจะซวย แต่ลูกเมียจะโดนไปด้วย ยิ่งราชาคนนี้ขึ้นชื่อเรื่องบ้ากาม ขอให้เป็นผู้หญิงเอาหมด มีเมียและลูกสาวของคน

ที่คิดจะลองดีหลายคน ต้องตกเป็นเหยื่อโดนไอ้ราชาบ้ากามคนนี้ขยี้ซะเละ จนไม่มีหน้ากลับบ้านอีกเลย

คฤหาสน์นอกเมืองกรอซ่า เป็นที่รู้จักกันในนามดินแดมพรากพรหมจรรย์ เป็นพื้นที่อันตรายของผู้หญิง เพราะไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนกลับออกมาพร้อมกับความบริสุทธิ์อีกเลย

ข่าวแย่ๆ ของราชาคนหนี้มีเยอะจนทำเป็นหนังสือออกมาได้ แต่ถึงจะห่วยแตกอย่างไง เขาก็ไม่เคยขัดขวางการทำงานของรัฐบาล จนทำให้เมืองรุ่งเรืองขึ้นมาอย่างรวดเร็ว เฉพาะเรื่องนี้เท่านั้น ที่ทำให้ชาวเมืองกรอซ่าเลยยังปล่อยราชาไร้ความสามารถคนนี้เอาไว้

แต่ในขณะเดียวกับ ด้านดีๆ นั้นตกไปอยู่ที่นายกรัฐมนตรีอาเดไลท์จนหมดสิ้น เธอบริหารประเทศได้เป็นอย่างดี ดูแลความเป็นอยู่ของประชาชนอย่างทั่วถึง

ให้การสนับสนุนในทุกๆ ด้านอย่างเท่าเทียมกัน และยังมีมือขวาอย่างรัฐมนตรีกระทรวงการคลังเมยอา ที่บริหารเรื่องเงินได้เก่งมาก จนมีงบมากมายในการใช้บริหารประเทศ จนราวกับว่าเงินในท้องพระคลังมันงอกขึ้นมาได้เอง

ถ้าเฉพาะในกรอซ่าเพียงอย่างเดียว โครงการช่วยเหลือชาวสลัมได้รับเสียงตอบรับดีที่สุด จนถูกบันทึกไว้ในหนังสือประวัติศาสตร์เลย ถึงตอนแรกจะมีคนไม่พอใจที่ไปเผาทำลายสลัมทิ้ง

แต่ที่อยู่ซึ่งสร้างขึนมาใหม่่และให้สิทธิ์กับชาวสลัมดังเดิ่ม ก็พลิกชีวิตความเป็นอยู่จากหน้ามือเป็นหลังมือเลย นอกจากนี้บรรดาคนพิการหรือป่วยในสลัม ก็จะถูกส่งตัวไปรักษา ถึงแม้ค่ารักษาด้วยเวทมนต์ระดับสูงจะแพง แต่รัฐบาลรับผิดชอบค่าใช้จ่ายให้ ในรูปแบบจ่ายให้ก่อน

แล้วให้ทำงานใช้หนี้ให้ทีหลัง แต่ด้วยวิธีนี้ ทำให้มีจำนวนแรงงานที่เป็นทรัพยากรบุคคลเข้าสู่ระบบเป็นจำนวนมาก

ทางกิลนักผจญภัยเองก็ได้รับผลจากโครงการนี้ไปด้วย เพราะมีนักผจญภัยหลายคนที่พิการจากการต่อสู้กับมอนสเตอร์จนต้องเลิกไป คนพวกนี้บางคนมีประสบการณ์และความรู้ความสามารถที่จำเป็น การได้คนแบบนี้กลับมาทำงานได้ใหม่อีกครั้ง มันช่วยพัฒนานักผจญภัยไปได้เยอะเลยทีเดียว

ตอนนี้ในกรอซ่าเลยไม่มีพื้นที่สีดำแล้ว แต่ก็คงยังไว้ซึ่งกฎเหล็กของเมืองนักผจญภัยเอาไว้ มันเลยยังเป็นเมืองที่เถื่อนๆ ดิบๆ เช่นเดิม

………………..

สวัสดีครับ ผมโรมะเองครับ

และตอนนี้ผมกำลังเจอปัญหานิดหน่อยครับ

ปัญหาอะไรเหรอนะเหรอครับ...ก็ตอนนี้สภาพของห้องนอนผมมันพังเละเทะ มีเพียงแต่เตียงเท่านั้นที่ยังอยู่ดี และบนเตียงก็มีสาวแปลกหน้า กำลังนอนถางขาเป็นกบและชักกระตุกโดยมีนํ้าเชื้อไหลออกมาเป็นทางจากถํ้าที่หุบไม่ลง ถึงไม่บอกก็รู้ว่าเป็นฝีมือผมแน่ เพียงแต่...ผมจำอะไรไม่ได้เลยล่ะ ก็เมื่อคืนผมเมาหัวทิ่ม

จะไม่ให้เมาได้อยา◌่งไงกัน ก็เดือนหนึ่งมานี้ ผมมีชีวิตอย่างกับนักโทษเลย โดยมีผู้คุมคือเวเนซ่า วันดีคืนดีเธอก็จะวาปร์ผมไปกลางหมู่บ้านออร์ค...ผมจะไม่อธิบายเรื่องที่ถูกพวกออร์คเพศเมียรุมขืนใจล่ะกัน แต่ปัญหาคือผมเจ็บตัวกลับมาทุกครั้ง เพราะการต่อสู้เพื่อพิชิตเผ่าพันธุ์นั้น จะต้องทำโดยความเท่าเทียมกันเท่านั้น สรุปคือผมใช้พลังจอมมารหรือร่างประสานของลุงแพะช่วยไม่ได้เลย ซึ่งใน

สภาพคนปกติของผมแล้ว มันไม่มีสกิลอะไรในการต่อสู้เลย งานนี้จึงเป็นการแลกหมัดแลกดาบจนเลือดสาด

พูดถึงสกิล การฝึกเพื่อให้ได้สำนึกแห่งศาสตร์ของเวเนซ่า ผมขอใช้คำจำกัดความว่า ‘ไร้ความเมตตา’ สกิลแรกที่เธอจะให้ผมเรียนให้ได้ ก็คือสกิล Gravity control สกิลนี้คือการควบคุมแรงโน้ม ซึ่งจะทำให้ผมเหาะเหินเดินอากาศได้ และไม่โดนศัตรูจับโยนไปตายในอวกาศ หรือตกจากเมฆลงมาเละเป็นขี้ ซึ่งมันเป็นการกลบจุดอ่อนของผมมากกว่าจะเสริมความแข็งแกร่ง เป้าหมายชัดเจนคือ ติดสกิลที่จะใช้ยืดชีวิตผมออกไป

แต่การฝึกนี้สิ ที่เป็นปัญหาอย่างแรง เพราะเวเนซ่าเอาแต่จับผมโยนขึ้นไปบนฟ้า ทะลุเมฆจนเกือบจะถูกแช่แข็งและขาดอากาศหายใจจนตาย และยังต้องเจอกับการตกลงสู่พื้นโลกในแนวดิ่งแบบไร้ร่มชูชีพ....

สิ่งเดียวที่ผมมีติดตัวขณะตกลงมากระแทกพื้นก็คือสถานะ Guts ซึ่งได้มาจากสกิลของเวเนซ่า ขณะที่อยู่ในสถานะนี้ ต่อให้โดนการโจมตีถึงตาย HP ก็จะเหลือ 1 เสมอ ซํ้ายังปกป้องร่างกายให้อยู่ในสภาพเคลื่อนไหวได้ (แขนขาเครื่องในอยู่ครบ)

เพราะงั้นถึงผมจะตกลงมาจากฟ้า ผมก็จะไม่ตาย และไม่อยู่ในสภาพเละเป็นขี้ด้วย แต่นั้นไม่ได้หมายความว่ามันไม่เจ็บ!!!

“จงสัมผัสถึงแรงโน้มถ่วงด้วยตัวเอง เดี๋ยวก็ได้สำนึกแห่งศาสตร์มาเอง”

นั้นคือคำอธิบายสั้นๆ และไร้ความรับผิดชอบของเวเนซ่า แถมที่ทำให้ผมโมโหก็คือ ระหว่างที่ผมกรีดร้องแต๋วแตกอยู่ข้างบนนั้น เวเนซ่าก็ใช้เวลาว่างตอนที่รอผมตกลงมาเล่นจํ่าจี๋กับเด็กในฮาเร็มของตัวเอง

ฮาเร็มของเวเนซ่านั้นมีแต่เด็กหนุ่มหน้าตาดี เอ่อ แต่อย่าคิดว่ามันจะเป็นฮาเร็มชายหนุ่มแบบปกตินะ เพราะยัยเวเนซ่านั้นคลั่งดิลโด้ที่ผมผลิตมาก และเธอไม่ได้เอาให้หนุ่มๆ เอามาใช้กับเธอ แต่เป็นเธอที่ใส่เองและเอาไปใช้กับก้นของหนุ่มๆ แทนต่างหาก!

แถมไม่รู้ถูกใจอะไรชีเอ้ ถึงกลับมาขอกับผมเองเลย แน่นอนว่าผมไม่ยอมหรอก ไม่นับว่ามันต้องขึ้นอยู่กับความสมัครใจของชีเอ้เองด้วย และไม่รู้ว่าเพราะแค้นเรื่องนี้หรือเปล่า ถึงได้โยนผมเอาๆ แบบไร้ความปรานีเช่นนี้ และยังไม่รู้เลยว่าอีกสองสกิลที่เธอจะให้ผมฝึกให้ได้ จะโหดร้ายยิ่งกว่านี้หรือเปล่า

ด้วยเหตุดังกล่าวนั้นแหละ เลยทำให้ผมค่อนข้างเครียด เลยต้องหันมาดื่มเหล้าย่อมใจ แต่สงสัยเมื่อคืนจะมากไปหน่อย เลยเมาหัวทิ่มเลย

ผมนั่งทบทวนความทรงจำดูแล้ว พอจำได้ว่าไปที่ไหนมาบ้าง เมื่อวานตอนคํ่า ผมว่าจะกินมื้อเย็นกับพวกอาเดไลท์ แต่เธอกับเมยอารวมถึงอลิซาเบธเดินทางไปที่วิลเฟนเฮเพื่อจัดการเรื่องงาน

ส่วนโมอาตอนนี้ถูกเจ้าหญิงโชยืมตัวไป เพื่อให้ช่วยดูแลเด็ก อ้อ ใช่แล้ว ลูกของผมกับเจ้าหญิงโชคลอดแล้วล่ะ แต่ครั้งสุดท้ายที่ผมเข้าไปอุ้มลูกคนแรก..ผมโดนลูกตัวเองนิ้วด้วนเลย ก่อนหน้านั้นยังโดนเสกก้อนนํ้ามาคลุมหัวจนเกือบจมนํ้าตายไปเหมือนกัน

ผมดีใจนะที่ลูกของผมแข็งแรงและใช้พลังได้ตั้งแต่ลืมตาเกิดเลย แต่เหมือนแกจะเกลียดผมเอามากๆ เลยล่ะ ซึ่งเจ้าหญิงโชบอกว่าเป็นเรื่องปกติ เพราะลูกมังกรเพศเมียจะต่อต้านพ่อตั้งแต่กำเนิดตามสัญชาตญาณ เพราะมังกรเพศ

เมียจะไม่ยอมเข้าใกล้เพศผู้จนกว่าจะถึงช่วยเจริญพันธุ์แล้ว

แต่ไม่ใช่แค่ผมหรอก ลูกสาวผมหัวรุนแรงมากเลย นอกจากเจ้าหญิงโชและโมอาแล้ว ก็ไม่ยอมให้คนอื่นอุ้มเลย ขนาดเมยอาลองพยายามเข้าไปเล่นด้วย ยังโดนไล่งับจนกระโปรงขาดเลย และจะเห็นว่าพึ่งเกิดมาเป็นเด็กทารกไม่ได้เลย เพราะเผ่ามังกรโตเร็วมาก นี้แค่ไม่กี่วันก็เริ่มคลานได้แล้ว แถมคลานเร็วด้วย เล่นเอาพวกเพนกวินวิ่งหนีกันไม่ทันเลย และต้องมีหลายตัวที่ปีกด้วนไป…

ตอนผมตั้งชื่อเล่นลูกสาวคนนี้ว่า ยัยเขี้ยวโหด ผมก็โดนเจ้าหญิงโชตบจน Hp เกือบหมดหลอด อ้อ ส่วนชื่อจริงของเธอ ถูกตั้งโดยสภามังกร และได้นามว่า เลเวียธาน…

เอ่อ ผมโวยไปแล้วนะ ที่เอาชื่อสัตว์ประหลาดมาตั้งเป็นชื่อลูกสาวแสนน่ารักของผม แต่สำหรับพวกมังกรชื่อนี้

มันมีความหมายและความยิ่งใหญ่ ราวกับเป็นชื่อของพระเจ้าเลยทีเดียว ผมเลยทำอะไรไม่ได้นอกจากทำใจ

แต่ตอนนี้เจ้าหญิงโชกำลังจำศีลอยู่ เพราะตอนคลอดเธอเสียพลังไปมาก และร่างกายยังอ่อนแออยู่ หน้าที่เลี้ยงลูกเลยปล่อยให้โมอาดูแลไปก่อน

ทั้งสองคนไม่ว่างแบบนี้ ผมเลยต้องมองหาเป้าหมายใหม่ ซึ่งก็คือเดเม่...แต่ไม่ไหว ช่วงหลังๆ ผมใช้งานเธอหนักมาก ใช่ หนักมากจริงๆ เพราะผมเยิ้บเธอทุกคืนเลย เพราะสาวๆ ไปเก็บเลเวลกันหมด ส่วนคนที่อยู่ก็มีงานยุ่ง ผมเลยต้องเอาความเงี่ยนไปลงกะเดเม่ ถึงเธอจะไม่ปริปากบ่นอะไรเลยก็เถอะ แต่ผมเห็นเธอแอบซดยาฟื้นพลังอยู่บ่อยๆ...เลยให้พักไปก่อนดีกว่าช่วงนี้

อ้อ แต่ไม่ใช่ว่าผมจะขาดแคลนสาวๆ หรอกนะ ตรงกันข้าม ดุ้นผมถูกใช้งานอย่างหนักจนแทบไม่มีเวลาหายใจเลย

อย่างแรก เพราะแม่ของทาฮากริมก่อเรื่องขึ้นมา ไม่รู้ว่าเธอไปพูดอย่างไง แต่มันกลายเป็นเรื่องแล้ว เพราะเจ้าเมืองซาโร่ดันส่งลูกเมียมาให้ผมเยิ้บซะงั้น โดยที่พวกเขาคิดว่าการทำแบบนี้คือการแสดงความสวามิภักดิ์กับผม

เหตุที่เขายอมทำถึงขั้นนี้ เพราะผมได้ส่งเงินทุนและทำสัญญาช่วยเหลือแบบเดียวกับที่ทำกับวิลเฟนเฮไป แน่นอนว่าผมไม่ได้ให้แบบไม่คิดอะไร เพราะผมไปดูที่ซาโร่มาแล้ว และเห็นว่ามันเป็นเมืองที่ดี ซึ่งใช้เป็นเมืองหลักในการทำกสิกรรมและปสุสัตว์ได้

ถ้าได้เงินทุนไปใช้เพื่อพัฒนาที่ดิน เมื่องซาโร่จะพุ่งไปแบบก้าวกระโดดได้เช่นกัน อ้อ ซึ่งนั้นไม่ได้รวมอยุ่ใน

ความช่วยเหลือที่ผมสัญญาไว้ในตอนแรกด้วย เจ้าเมืองซาโร่เลยรู้สึกติดหนี้ผมเป็นอย่างมาก เลยเหมือนจะส่งลูกเมียมาขัดดอกให้ก่อนเลย

จริงๆ ผมควรปฏิเสธไปนะ เพียงแต่หลังได้เห็นแววตาแม่ลูกคู่นี้แล้ว ผมก็เข้าใจเลยว่าพวกเธอมาด้วยแรงปรารถนาดุ้นที่รุนแรง นี้แม่ของทาฮากริมคงไปเล่าให้ฟังแบบหมดเปลือกมาแน่ๆ

ภรรยาของเจ้าเมืองซาโร่มีชื่อว่า เซเรียส มันออกจากหยาบคายที่ผมจะเปรียบเมียของคนอื่นเป็นโสเภณี แต่นั้นคือลีลาบนเตียงของเซเรียส ยิ่งเสียงร้องเธอนี้ ดาราAVยังอาย

ส่วน เอมิน่า ที่เป็นลูกสาว เธอถูกส่งมาแบบเดียวกับทาฮากริม คือให้มาเป็นสาวในฮาเร็มของผม ซึ่งขอบอกตามตรง ว่าผมอยากปฏิเสธ ไม่ใช่เธอไม่สวยหรอกนะ ตรงกัน

ข้าม เธอสวยจนน่ากลัวเลยล่ะ เป็นประเภทสาวงามล่มเมือง แต่ที่ทำให้ผมรู้สึกกลัว เพราะว่าผมดูออก...ว่าเธอเป็นสายยันเดระ

จะปฏิเสธก็ไม่ได้ด้วย เพราะมันจะทำให้มีปัญหากับเจ้าเมืองซาโร่ได้ เช่นว่า ทำไมรับทาฮากริม แต่ไม่ยอมรับลูกสาวเขา...นอกจากนี้ผมยังโดนทาฮากริมกดดันด้วย เลยต้องยอมตามใจไป

แต่ในขณะตอนที่ทำพร้อมกันกันเซเรียส จังหวะที่เอมิน่าดูดดุ้มอยู่ แล้วผมหันไปจูบกับเซเรียส เธอถึงกับขบฟันลงมา ถึงจะไม่ได้ถึงขั้นเจตนาจะกัดให้ขาด แต่เธอต้องการทำให้ผมเจ็บเพื่อเป็นการเตือนอย่างชัดเจน

และอีกจุดหนึ่งที่ทำให้ผมกลัวเอมิน่า เพราะเธอเงียบมาก เธอไม่ชอบคุยกับใครแม้แต่กับทาฮากริมที่เป็นเพื่อนกัน ยังคุยแบบนับคำได้ และยังไม่ชอบบอกความรู้สึกตัวเอง

อีกต่างหาก ทำให้ผมอ่านใจเธอกันตอนมีเซ็กส์กัน...ซึ่งเป็นครั้งเดียวที่ผมทำ และสาบานว่าจะไม่ทำอีกเด็ดขาด

เอาเป็นว่าผมยังปลอดภัยจากเอมิน่า ตราบใดที่ผมยังอัดนํ้าเชื้อลงไปให้เต็มกระเพาะเธอได้ แต่เอนิน่าไม่ใช่คนเช็กส์จัดแบบแม่ของเธอ ผมเลยไม่ได้มีอะไรกับเธอบ่อยนัก แค่อาทิตย์ล่ะครั้งหรือน้อยกว่านั้น โดยต้องคอยดูค่าความหื่นของเธอ เมื่อมันขยับขึ้นแบบแปลกๆ แปลว่านั้นแหละถึงเวลาที่ผมต้องป้อนนํ้าเชื้อให้เธอแล้ว

ไหนๆ แล้วขอพูดถึงทาฮากริมด้วย เพราะจนถึงตอนนี้...ผมก็ยังไม่ได้มีอะไรกับเธอสักที เพราะเธอเป็นคนขี้อายกว่าที่คิดไว้เยอะ อย่างตอนที่ผมหาบรรยากาศจนจูบเธอได้ เธอก็ตื่นเต้นจนเลือดกำเดาพุ่งเลย แถมพอจับหน้าอกก็สั่นเป็นเจ้าเข้า และพอเริ่มล้วงเท่านั้นแหละ คุณเธอก็จะเป็นลมไปทันที

ตอนนี้ผมเลยต้องใช้วิธีภาคบังคับ จับเธอมานั่งดูผมเวลามีอะไรกับเดเม่ เพื่อจะได้เรียนรู้และลดความตื่นเต้นลง แต่มันกลับได้ผลตรงกันข้ามแทน เพราะมันยิ่งทำให้ทาฮากริมตื่นเต้นยิ่งกว่าเดิม จนล้มไข้ขึ้นจนถึงตอนนี้

นอกจากนี้แล้ว ตลอดหนึ่งเดือนที่ผ่านมา ผมได้นอนกับผู้หญิงไปแล้ว...ประมาณห้าร้อยคนได้

ซึ่งเรื่องนี้เป็นฝีมือของเวเนซ่าและซานูน่า ที่ไปเป่าประกาศทั่วเมือง ว่าถ้าใครอยากมีประสบการณ์เสียวกับผม ให้มาที่คฤหาสน์ได้เลย

เพราะเรื่องนั้นทำให้ผมถูกชาวเมืองมองด้วยสายตาเย็นชา แต่ผลลัพธ์น่าสพรึงกลัวยิ่งนัก เพราะทันทีที่ประกาศออกไป ก็มีหญิงสาวจำนวนมากมาต่อแถวกันที่คฤหาสน์ จนเวเนซ่าต้องจัดคิวให้เป็นวันๆ ไป

พวกที่มาหลักๆ เลยคือพวกนักบวชหญิงของโบสถ์ศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งแบ่งเป็นสองพวก พวกแรกคือพวกที่ผมไปช่วยมาจากโบสถ์ใหญ่ แล้วอยากตอบแทบผมด้วยการมอบร่างกายให้ กับอีกพวก คือพวกที่ต้องการบรรลุถึงการสวดมนต์ระดับสูง...ครับ เรื่องของเรื่องก็คือ มีพวกนักบวชสาวบางคนไปเห็นผมตอนเยิ้บกับกรอเรียขณะที่เธอสวดมนต์อยู่ ทำให้เข้าใจผิดกันไปว่า นั้นคือเทคนิกการสวดให้ถึงสวรรค์อย่างแท้จริง

ตอนนี้ผมเลยฟันพวกนักบวชสาวไปแล้วเกือบครึ่งโบสถ์ ซึ่งไม่รู้ทำไมถึงได้ Lust Point มาจากพวกเธอเยอะมาก

ส่วนที่ลองลงมา แต่ไม่ต่างกันเท่าไร ก็คือพวกเผ่าครึ่งสัตว์ พวกนี้มาแบบมีวัตถุประสงค์ชัดเจนมาก พวกเธอต้องการนํ้าเชื้อผมกลับไป ในฐานะเทพแห่งนิกายเมฆาสวรรค์

เลือดของผมถูกมองว่าเป็นสายเลือดศักดิ์สิทธิ์ ใครได้อุ้มท้องลูกของผมจะถือว่าได้รับเกียรติ์เป็นอย่างมาก

ไม่ได้เป็นเรื่องเกินจริง หากจะบอกว่าถ้าเจอผู้หญิงเผ่าครึ่งสัตว์ ผมสามารถเดินเข้าไปหาและขอมีอะไรด้วยได้ทันที เรื่องนี้ผมเองก็ตกใจเหมือนกัน เพราะตัวตนของผมสำหรับพวกเผ่าครึ่งสัตว์มันเป็นอะไรที่ยิ่งใหญ่กว่าที่ตัวผมจะรู้ซะอีก แต่เพราะพวกนี้ไม่อยากจะรบกวนผม เลยไม่มีใครมาพูดให้ฟังเลย

กับอีกกลุ่มถัดมาก็คือพวกทาส...พวกนี้ใช้สิทธิแบบแปลกๆ โดยเฉพาะพวกหญิงสาวที่ยังบริสุทธิ์ พวกเธอเรียกร้องต่อเจ้าของ ว่าต้องการมีอะไรกับผม โดยมันเป็นคำสอนในหมู่ทาสด้วยกัน ว่าถ้าได้โดนดุ้นของผมเสียบเข้าไปแล้ว ก็ไม่ต้องกลัวดุ้นของใครหน้าไหนอีกเลย…

ในกลุ่มทาสยังร่วมถึงทาสของผมด้วยล่ะ พวกนี้แทบจะมาเป็นพวกแรกๆ โดยเฉพาะสาวกระต่ายที่เป็นแผนกต้อนรับของโรงแรมยูโทเปีย เธอมาเข้าแถวเป็นคนแรกเลย แต่สำหรับบางคนผมต้องไล่กลับไป เพราะว่ายังเด็กเกิน....เอาเป็นว่าตํ่ากว่าสิบขวบน่ะ

นอกจากนี้ก็เป็นพวกชาวบ้านล่ะ แต่ไม่ใช่แค่มาจากกรอซ่านะ บางคนมาไกลจากต่างเมือง เหตุผลเพราะ...ต้องการมีลูก และที่ทำให้ผมหนักใจก็คือ บางคนนี้สามีเป็นคนจูงมือมาเองเลย

พวกเขาต่างได้ยินข่าวลื่อเรื่องที่ผมไปทำผู้หญิงท้องไว้ทั่วเมือง ซึ่งก็คือความจริง เลยตามเพื่อให้ผมปั้มลูกให้แทน แต่นี้ทำให้ผมรู้ว่าโลกนี้ประสบปัญหาการมีบุตรมากแค่ไหน ไม่ใช่แค่มังกรหรอก แต่มนุษย์เองยังท้องยากเลย

อ้อ เกือบลืมอีกพวกหนึ่งไป...พวกเผ่าปีศาจ ตอนนี้มีการเปลี่ยนแปลงประเภณีบางอย่าง เช่นว่า...ผู้ที่จะขึ้นมาเป็นหัวหน้าเผ่าต่างๆ ในเผ่าปีศาจ จะต้องแสดงความจงรักภักดีกับผมด้วยการถวายร่างกายตัวเองให้ กรณีถ้าเป็นผู้ชายก็ต้องมอบสายเลือดของตัวเองหรือคนรักมาทำหน้าที่แทน

แต่เรื่องนี้พอรู้ถึงหูอุเมอะก็ถูกสั่งให้ยกเลิกไปทันที ซึ่งเธอช่วยผมได้อย่างทันเวลา เพราะผมเจอหัวหน้าเผ่าหนอนมรณะจ้องสืบพันธุ์ด้วยอยู่พอดี

อย่างที่ว่าไป ช่วงนี้ผมได้นอนกับสาวไม่ซํ้าหน้าเลย จึงไม่ได้อดอยากอะไร ยกเว้นแต่วันที่กลับมาจากการสู้กับพวกออร์ค หรือโดนการฝึกสุดโหดมา ผมอยากผ่อนคลายกับสาวๆ อ่ะ ยิ่งวันที่โดนพวกออร์คสาวยํ่ายีมาเนี่ย ผมอยากสร้างความทรงจำใหม่ๆ มากลบมันแทนอย่างด่วนเลย

ซึ่งเมื่อวานก็อยู่ในอารมณ์นั้นแหละ แต่ในบ้านไม่มีใครพร้อมมีอะไรกับผมเลย จะไปหาซานูน่าเธอก็ออกไปล่าหนุ่มๆ ก่อนแล้ว ส่วนเวเนซ่าผมไม่อยากเข้าไปในห้องเธอเลย เพราะกลิ่นนํ้ากามผู้ชายมันเหม็นไปทั้งห้อง

อ้อ ใช่ๆ เพราะงั้นเลยต้องออกไปข้างนอก ตอนแรกว่าจะไปเยี่ยมสาวกระต่ายซะหน่อย เพราะผมค่อยข้างติดใจเธอมาก แต่เธอเข้ากะอยู่ ผมเลยไม่อยากไปกวน

จากนั้นก็....อ้อ นึกออกล่ะ ผมเจอโกร่าที่โรงแรม เลยชวนกันไปกินเหล้า แต่ก็ไม่ได้มีอะไรกัน เพราะสามีกับลูกของโกร่าอยู่ด้วย ส่วนคนอื่นๆ ในปาร์ตี้ของโกร่า เริ่มมีอาการตั้งท้องแล้ว จึงต้องงดมีอะไรกันจนกว่าจะพ้นช่วงอันตรายไปก่อน

เรื่องนี้ผมโดนโกร่าตำหนิเหมือนกัน เพราะเล่นทำเพื่อนๆ เธอท้องพร้อมกันหมด ทำให้ปาร์ตี้เลยต้องหยุดทำงานชั่วคราว

รู้สึกผมจะโดนโกร่าจับกรอกเหล้าไปหลายขวดเลย แต่ถึงตอนนั้นผมก็ยังมีสติอยู่นะ...อืม รู้สึกจะกลับออกมาจากดันเจี้ยน แล้วก็...ซารีเหรอ? ไม่ผิดแน่ เพราะผมคิดว่าจะไปเที่ยวซ่องที่ไม่ได้ไปมาตั้งนานแล้วดู จึงวาปร์ออกมาที่กิลนักผจญภัย และเจอซารีอยู่พอดี ด้วยอารมณ์ที่เงี่ยนมาก เลยไม่พูดพรํ่าทำเพลง ผมพาเธอขึ้นมาบรรเลงเพลงรักกันที่ห้องทำงานทันที

แถมยังกินเหล้ากับเธอต่ออีก อืม....ถึงตอนนั้นก็เริ่มจำอะไรไม่ได้แล้ว

งั้น...สรุปว่าผู้หญิงที่นอนหมดสภาพอยู่ตรงนี้เป็นใครฟ่ะเนี่ย!?