ตอนที่ 59 การประชุมของบ้านครั้งที่สอง

ตอนที่ 59 การประชุมของบ้านครั้งที่สอง

“พวกเจ้ากลับมาแล้ว แถมได้รางวัลมาเพียบเลย! ข้าไม่เคยเห็นเจ้าหญิงพอใจจนมอบรางวัลให้ใครมาก่อนเลยนะเนี่ย”

เจ้าเพนกวินดูจะตกใจมาก จนทำหนังสือโป๊หลุดมือ

พวกผมไม่สนใจ และหันมาดูหีบสมบัติกัน

“มาเปิดดูกันเลยดีกว่าว่าได้อะไรมา”

ผมบอกพร้อมกับก้มลงไปเป็นคนเปิด โดยมีทุกคนล้อมวงอยู่

แต่พอผมเปิดฝาหีบออกได้ครึ่งเดียว ก็ต้องรีบปิดมันลง

“…ตะกี้เห็นหรือเปล่า”

ผมถามขึ้นมาด้วยนํ้าเสียงซีเรียส

“เห็นค่ะ”

ทุกคนประสานเสียงตอบด้วยความตึงเครียดไม่แพ้กัน

“ตาไม่ฝาดสินะ”

“ค่ะไม่ฝาดแน่”

ผมค่อยๆ เปิดหีบออกดูอีกครั้ง คราวนี้เปิดออกจนสุด สิ่งที่เปล่งประกายอยู่นั้น คือกองเหรียญทองคำขาว แค่มองด้วยตาก็น่าจะเกินร้อยเหรียญ และยังมีเหรียญทองแบบต่างๆ อีกเพียบ นอกจากนั้นยังมีชุดเสื้อผ้าเครื่องประดับและอาวุธอยู่ด้วย

“นะ นี้มันจะไม่มากเกินไปหน่อยเหรอ!”

“ของที่ใส่ในหีบจะถูกกำหนดจากความยากของหัวข้อและระดับความพึงพอใจของเจ้าหญิงโช เจ้าได้มาขนาดนี้ตกลงไปทำอะไรกับเจ้าหญิงโชกันแน่!”

เพนกวินเองก็ยังประหลาดใจเหมือนกัน

“คะ แค่เลือกหัวข้อห้ากะโหลก”

“…นั้นมัน ระดับความยากที่แม้แต่ราชามังกรยังไม่กล้าท้าเจ้าหญิงเลยนะ”

“ระ เหรอ แต่ทำไปแล้วล่ะ”

ผมพยายามตั้งสติ และนำเอาสมบัติในหีบออกมานับดู โดยให้พวกฟรานช่วยนับเหรียญ ส่วนผมตรวจดูพวกไอเท็ม

ของที่ได้มาก็มี

-เหรียญทองเล็ก 1500 เหรียญ -เหรียญทองมาตรฐาน 1000 เหรียญ -เหรียญทองใหญ่ 500 เหรียญ -เหรียญทองคำขาว 200 เหรียญ

นอนกับเจ้าหญิงโชทีเดียว ได้เงินมา 2615ล้าน!!!

ส่วนไอเท็มก็ -ผ้าแพรสารพัดนึก 1 ผืน (ผู้ใส่สามารถปลอมเป็นอะไรก็ได้ที่เคยเห็น) -มีดสั้นมังกรสมุทร 1 เล่ม

ผมใช้ตรวจสอบกับมีดดู เพราะผมเองก็ใช้มีดเป็นอาวุธอยู่เหมือนกัน ปรากฏว่ามันมีช่องสกิลถึงสามอย่าง และปลดล็อคไปแล้วสอง

พันโปรยปราย (Active skill) Dragon-W Royal Symbol (Passive skill) ???

พันโปรยปรายน่าจะเป็นสกิลโจมตี ไว้เดี๋ยวต้องไปลองใช้ดู ส่วน Dragon-W ผมลองดูแล้วก็ต้องอ้าปากค้าง เพราะเป็นสกิลที่โกงมาก คือเมื่อใดก็ตามที่ผมโชว์มีดนี้ให้เผ่ามังกรวารีเห็น พวกมันจะเชื่อฟังผมทันที และไม่รอช้าผมเอาคริสตัลวิญญาณให้ยูรินปลดผนึกสกิลอันสุดท้ายออก

แทงทะลวง (Passive skill)

อันนี้ก็โกงแฮะ คือมันทำให้แทงทะลุเกราะของเป้าหมายได้ และสร้างความเสียหายให้โดยไม่สนใจพลังป้องกันของอีกฝ่าย สรุป ได้มีดโคตรโกงมาแล้ว จะดีใจหรือเศร้าใจดีล่ะเนี่ย อยากใช้ชีวิตแบบ Normal mode อ่ะ ทำไมยิ่งวันยิ่งกลายเป็น Easy Mode ไปได้ ไม่ดีเลยนะ ความตื่นเต้นในชีวิตมันเริ่มหายไปทีละอย่างสองอย่างแล้วสิ

ยัง ยังมีอีก

-สร้อยคอปลุกพลัง 1 เส้น

สร้อยนี้ผมดูความสามารถของมันแล้ว ก็คิดอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะเรียกให้ฟรานเข้ามาหา แล้วใส่สร้อยนี้ให้กับเธอ ฟรานตกใจมากแต่ก็ดีใจมากจนหน้าแดงไปหมด

สร้อยคอทำมาจากเชือกธรรมดาแต่ติดหินสีม่วงทึบๆ รูปไข่ไว้ ความสามารถของมันคือ ผู้ส่วมใส่มีโอกาสที่

ได้รับการปลดล็อคสกิลลับของเผ่าพันธ์ได้ แต่เมื่อสำเร็จแล้ว สร้อยคอก็จะพังไปทันที พอผมอธิบายให้ฟรานฟัง ดูเธอเสียดายขึ้นมาทันที คงไม่อยากได้สกิลใหม่ แต่อยากเก็บสร้อยคอที่ผมให้ไว้มากกว่า

-ตุ้มหูวารีศักดิ์สิทธิ์ 1 คู่

อันนี้ผมใส่ให้กับเดเม่ทันที เพราะมันสามารถสร้างบาเรียนํ้าขึ้นมาป้องกันได้เองทันทีเมื่อถูกโจมตี สามารถสร้างบาเรียได้หนึ่งครั้งทุกๆ สิบนาที เดเม่ดีใจจนหุบยิ้มไม่อยู่

-แหวนแห่งความสุข 1 วง

ผมจับมือของยูรินขึ้นมา และใส่แหวนลงไป เพราะแหวนวงนี้เพิ่มค่าโชคให้อย่างมหาศาล ผมคิดว่ามันน่าจะช่วยทำให้สกิลสร้างอาวุธของเธอมีโอกาสสำเร็จมากขึ้น ส่วนที่ผมใส่ลงบนนิ้วนางของเธอ เพราะว่ามัน

ขนาดพอดีกัน แต่ผมก็ไม่ใช่ไม่เข้าใจความหมายหรอกนะ ถ้าจะถือว่าเป็นแหวนแต่งงานผมก็ว่าดีเหมือนกัน แต่เหมือนจะกะทันหันไปยูรินเลยเป็นลมไปเลย…

พวกเครื่องประดับไม่มีช่องสกิลว่างเลย น่าเสียดายนิดๆ

แต่ผมก็ได้สกิลมาจากเจ้าหญิงโชอีกด้วย คือเวทมนต์ Waterfall Lv1 มันเป็นเวทมนต์นํ้า คงไม่เหมาะจะใช้ในดันเจี้ยนนี้ ไว้ไปทดลองทีหลังล่ะกัน แต่ที่สุดของที่สุดคงไม่พ้น

ยาชุบชีวิต 5 ขวด

พอยูรินฟื้นขึ้นมาแล้ว พวกผมก็ออกมาจากห้องเจ้าเพนกวินลามก แล้วออกสำรวจดันเจี้ยนต่อ

“เดี๋ยวผมขอทดลองสกิลของอาวุธหน่อยนะ”

ผมบอกพวกฟรานไว้ก่อน ไม่งั้นพวกเธอฆ่าเรียบจนไม่เหลือให้ผมแน่

ศัตรูคราวนี้เป็นพวกอาร์มฟิชสามตัว และมุลุบุมสามตัว ผมยืนเว้นระยะและใช้สกิลพันโปรยปรายออกไป

ทันทีที่สกิลทำงานเบื้องหน้าผมก็มีหยดนํ้าลอยขึ้นมาจำนวนหนึ่งพันหยด ก่อนที่มันจะพุ่งออกไปเป็นกระสุนทะลวงร่างทั้ง 6 ของมอนสเตอร์จนเป็นจุล แต่เกราะที่อาร์มฟิชใส่กลับไม่เสียหายแม้แต่น้อย ผมพึ่งนึกได้ มันติดสกิลแทงทะลวงด้วยนี้เอง

ท่านี้ทำให้ผมเสีย Mp เกินครึ่งหลอด แต่ถือว่าใช้น้อยกว่า Glory อยู่หน่อยหนึ่ง ทว่าพลังทำลายนี้โคตรสยองเลย พวกฟรานที่เห็นพากันตบมือชมกันใหญ่ เอ่อ

ความสามารถของอาวุธน่ะ ไม่ใช่ความสามารถของผม ถึงชมไปก็ไม่ดีใจเลยแฮะ

ระหว่างทางสกิล Sense of Treasure ก็ทำงานเป็นระยะ ขนาดมีเหรียญตกอยู่บนพื้นผมยังรู้เลย เรียกได้ว่าในระยะร้อยเมตร ไม่มีของมีค่าชิ้นใดสามารถหลุดมือผมไปได้

เมื่อเดินเลาะไปตามกำแพงผมก็จะห้องลับอีกสองห้อง ห้องแรกมีฝูงมอนสเตอร์เกือบสาบสิบตัวแห่ออกมา แต่เพราะมันเป็นห้องแคบๆ เลยโดนสกิล Strike pike ของฟรานเก็บซะเรียบ ราวกับเป็นจุดฟาร์มเก็บเลเวลเลยแฮะ ข้างในห้องที่มีฝูงมอนสเตอร์ มีกองเหรียญเงินอยู่กองหนึ่ง พวกผมก็กวาดเข้ากระเป๋าทันที ไว้ไปนับกันทีหลัง

ส่วนห้องที่สอง ข้างในมี Raid อาร์มฟิชอยู่ เจ้านี้เก่งเอาเรื่อง การโจมตีปกติของฟรานโดนมันใช้หอกยาวปัดออกได้หมด แถมยังมีเวทมนต์ mini wave ที่สร้างคลื่นผลักทุกคนจนไปกระแทกกำแพงห้อง แต่เพราะธนูของเดเม่ทำให้มันเสียเปรียบ จนสุดท้ายก็โดน Dancing moon ของฟรานสับเละเป็นโจ๊ก

ด้านในที่มี Raid อาร์มฟิช มีหีบสมบัติอยู่ แต่ขนาดเล็กกว่าหีบที่ได้จากเจ้าหญิงโชมาก ผมใช้มองทะลุก่อนจะเปิด ซึ่ง…เป็นกับดักล่ะ ผมเลยเอามันเก็บเข้ากระเป๋าทั้งๆ แบบนั้นโดยที่ยังไม่เปิด

ช่วงครึ่งหลังผมให้ฟรานเปลี่ยนไปใช้ Mind control ดูบ้าง ซึ่งทุกครั้งที่ใช้ มันทำให้ติดสวามิภักดิ์ทันที สรุปนี้ติดร้อยเปอเซ็นเหรอ! แต่ก็ได้รู้อีกอย่าง ว่าสวามิภักดิ์ควบคุมได้แค่ยี่สิบเป้าหมาย ถ้าเกินกว่านั้น

เป้าหมายแรกจะหลุดจากการสวามิภักดิ์ทันที และอีกอย่างถึงจะสั่งให้พวกที่สวามิภักดิ์ไปสู้แทน แต่ก็จะไม่ได้ expหรือไอเท็มดรอปเลย

แต่ว่าแค่ให้ติด Mind control แล้วยืนงงไม่ได้สติ เป็นเป้านิ่งให้พวกเราฆ่าเนี่ย ก็ถือว่าเป็นสกิลที่โหดมากจริงๆ เพียงแต่ใช้ต่อเนื่องไม่ได้ เพราะ Mp จะลดลงเรื่อยๆ ระหว่างที่เปิดใช้ Mind control

หลังจากใช้เวลาไปราวๆ สองชั่วโมง พวกผมก็เปิดแผนที่ชั้นสองได้ครบ พร้อมกับเจอบันไดทางลงไปชั้นสามแล้ว แต่เพราะตอนนี้ก็เย็นมาก และมีเรื่องต้องจัดการอีก ที่สำคัญไอเท็มล้นกระเป๋าแล้ว ผมเลยให้กลับกัน

สรุปของวันนี้

ผมเลเวลเพิ่มมาเป็น 15 ฟราน 19 เดเม่ 18 ยูริน 16

สกิลที่เลเวลอัพขึ้นมา

เรดาร์ lv 2 เพิ่มระยะทำการเป็นสองร้อยเมตร แยกประเภท มิตร ศัตรู ไม่เกี่ยวข้อง แจ้งเตือนเมื่อถูกพบตัว

Leadership lv 4

Sword Mastery lv 2

Dagger Mastery lv 2

Double Drop lv 4

เทรนเนอร์ lv 4

ส่วนของฟราน

Strike pike lv 4

Mind control lv 2

Drain lv 4

True Vampire lv2

Surrender lv 2

Halberd mastery lv 2

ของเดเม่

Battle Maid lv 2

Bow mastery lv 2

ของยูริน

Arm mastery lv 2

ส่วนไอเท็มที่ได้มา

ปลาเกล็ดเงินทั้งตัว x 100 (จริงๆ ได้มากกว่านี้ แต่กระเป๋าเต็ม)

Rare drop ชิ้นเนื้อปลาสายรุ้ง X 45

Super Rare drop ปลาสายรุ้ง X5 (รวมที่ได้จากกบด้วย)

เหรียญเงินเล็ก x1374 (รวมที่ได้ในห้องลับ)

เหรียญเงินใหญ่ x726 (รวมที่ได้ในห้องลับ)

Rere drop เหรียญทองเล็ก x 39

แมงกะพรุนสด x40

วุ้น x 20

หัวปลาอาร์มฟิช x40

Rare drop คริสตัลวิญญาณ X3

ดาบมัจฉาเงิน x8

หอกมัจฉา x2

ขวานมัจฉา x3

โล่มัจฉาเงิน x6

Rare drop รองเท้าเหนือนํ้า x3

เกราะหนังเต่า x3

ผ้าคลุมเผ่าวารี x2

เกราะเกล็ดมัจฉา x10

Rare drop เกราะมังกรขั้นต้น x1 (ได้จาก Raid อาร์มฟิช)

Super rare drop พัดพายุวารี X1

Super rare drop ตั๋วพบเจ้าหญิงโช X 6

หีบกับดัก x1

ผมหยิบเอาเกราะมังกรขั้นต้นออกมาตรวจสอบดู มันมีสองสกิลว่างอยู่ 2 ช่อง ผมเลยให้ยูรินใช้คริสตัลปลดสกิลมันออก ที่ได้มาคือ

Dragon Scale (Passive skill) เพิ่มพลังป้องกัน ของมีคม แรงกระแทก ไฟ นํ้าแข็ง การกัดกร่อน Reverse (Passive skill) มีโอกาสย้อนการโจมตีรวมไปถึงสกิล กลับไปสู่ผู้ใช้

เป็นของดีมากเลยนะเนี่ย ผมจะให้ฟรานใส่ แต่เธอไม่ยอม บอกว่าแค่เกราะมัจฉาก็ทำให้เธอดูแย่แล้ว ขืนใส่เกราะที่ปิดทั้งตัวอย่างเกราะมังกรขั้นต้น มีหวังตัวเธอคงเหมือนถังเหล็กเดินได้ ส่วนยูรินไม่เอาด้วยเหตุผลเดียวกัน สุดท้ายผมเลยต้องใส่เอง

ส่วนพัดพายุวารีซึ่งเป็นของระดับเดียวกับง้าวที่ฟรานใช้อยู่ มันมีสกิลติดมาแล้วหนึ่งและว่างอีกสอง ผมเลยใช้คริสตัลที่เหลืออีกสองเม็ดปลดสกิลมันออก เพราะถึงไม่มีใครใช้พัดเป็นอาวุธ แต่ผมอยากจะเก็บพวกอาวุธระดับ Super rare เอาไว้ เผื่อวันใดวันหนึ่งมีคนใช้ได้ จะได้ไม่

ต้องไปเสียเวลาหาใหม่อีก เสร็จแล้วพวกเราก็ตรงกันบ้านกันทันที

โชคดีที่พอกลับมาถึงพวกโกร่าก็กลับไปหมดแล้ว หวั่นๆ เหมือนกันว่าพวกเธอจะขอเบิ้ลต่อ แบบไม่ได้รังเกียจหรอกนะ แต่ผมต้องทำมื้อเย็นให้ทุกคนอ่ะ

วันนี้ไหนๆ ก็ล่าปลามาได้เยอะ ผมเลยทำเมนูเป็นสเต็กปลาซะเลย แต่ก่อนจะเริ่มมื้ออาหารผมต้องจัดการปัญหาให้เสร็จก่อน เลยรอจนมอเรียกลับมา แล้วจึงเรียกประชุมทุกคนที่ห้องนั่งเล่น

“จากนี้ไปขอเปิดการประชุมบ้านครั้งที่สอง”

แปะๆๆ”

มีแต่ฟราน เดเม่และเอร่าเท่านั้นที่ตบมือ ที่เหลือเฉยๆ ไม่ก็กำลังงงอยู่

“รู้ว่าทุกคนหิวแล้ว เพราะงั้นไม่ขอเสียเวลาเลยนะ”

ผมบอกพร้อมกับหยิบถุงเงินออกมาจากกระเป๋า แล้วเทลงบนโต๊ะ นอกจากผมกับพวกฟรานที่รู้อยู่แล้วที่เหลือผงะจนหงายหลังกันหมดเลย

“นะ นี้ท่านโรมะไปปล้นใครมาคะ!”

มิรินถามเสียงสั่น

“เปล่า พอดีได้รางวัลมาจากอีเว้นในดันเจี้ยนน่ะ”

“ทะ เท่าไรคะเนี่ย”

มอเรียชี้นิ้วที่สั่นมาบนกองเหรียญ

“ประมาณ 2600ล้านกว่าๆ ยังไม่รวมกับที่หาได้จากมอนสเตอร์วันนี้อีก”

“นั้นมันงบประมาณของประเทศสำหรับ 3 ปีเลยนะคะ!”

อาเดไลท์ตกใจจนหน้าซีด

“เพราะงั้นไง ถึงได้มาปรึกษาทุกคน ว่าจะเอาอย่างไงกับเงินก้อนนี้ดี”

“เอาไปทิ้งเถอะ!”

ดอเรียออกความเห็น

“จะบ้าเหรอ!”

แล้วก็โดนทุกคนรุมว่าทันที

“เดี๋ยวก่อนค่ะทุกคน”

ทุกคนหันไปฟังเมยอาที่กำลังพูด ในฐานะนักบัญชีของบ้าน

“เงินกองนี้ถึงจะดูว่าเยอะ แต่ถ้าเทียบกับค่าใช้จ่ายเพื่อความหื่นของนายท่านแล้วล่ะก็ ถือว่าน้อยมากเลยนะคะ”

“จริงด้วย”

“มีเหตุผล”

“น้อยจริงๆ ด้วย”

นี้เห็นด้วยกันหมดเลยเหรอ! ขอโทษนะครับที่ใช้เงินไม่ระวัง

“ตอนไถ่ตัวคุณอาเดไลท์กับตอนประมูลคุณซาคุยะมา นั้นก็เป็นเงินก้อนโตอยู่นะคะ ในอนาคตฉันว่าต้องมีแบบนี้อีกแน่”

อาเดไลท์กับซาคุยะพอโดนพาดพิงก็คอตกไปเหมือนกัน แต่เมยอาไม่ได้จะตำหนิ แต่จะพูดให้เห็นเหตุเฉยๆ

“เพราะฉะนั้นก็แบ่งส่วนหนึ่งไปเก็บไว้ที่ร้านแลกเปลี่ยนเงิน ที่เหลือก็เก็บไว้ใช้จ่ายตามปกติ โดยเฉพาะค่าใช้จ่ายความหื่นของนายท่าน ต้องแยกมาต่างหากเลย”

เมยอาจ้องผมอย่างกะจะฆ่ากันให้ตายเลย แค่คำพูดก็ทำให้ผมเจ็บจี๊ดแล้วครับ

หลังจากสรุปได้ ก็จบการประชุมและเริ่มมื้อเย็นกัน สเต็กปลาถูกปากทุกคนคนน่าดู ขนาดคนที่เคยกินมาบ้างแล้วอย่างซาคุยะยังชมไม่หยุดปาก ส่วนห้องของซาคุยะนั้นอยู่ที่ชั้นสองริมซ้ายของตัวอาคาร จะว่าไปเผลอแปบเดียวห้องว่างก็เหลือไม่ถึงครึ่งแล้ว

โดยเฉพาะที่ชั้นหนึ่งเต็มหมดทุกห้อง ตอนนี้เลยเหลือแต่ห้องพักที่ชั้นสองกับสามเท่านั้น อาจจะต้องเริ่มคิดถึงการขยับขยายพื้นที่แล้ว

ส่วนของหวานวันนี้ผมทำเป็นกล้วยหั่นเป็นชิ้นๆ ราดด้วยแยม แต่ดูเหมือนเดเม่กับเมยอาจะไม่ชอบกล้วยแฮะ คือพวกเธอไม่บอกหรอก แต่ผมสังเกตเอาเองแถมยังเปิดใช้มารราคะ เพื่อจับสัมผัสอารมณ์ของอีกฝ่าย

ไปด้วย เลยรู้ว่าใครมีความสุขกับอาหารมากน้อยแค่ไหน ผมเลยเปลี่ยนไปเป็นไอศกรีมให้ทั้งคู่แทน ไอศกรีมผมทำไว้เป็นถังๆ เลยล่ะ เยอะพอจะใช้กินได้ตลอดสองสามเดือน ก็เป็นเมนูของหวานหลักนี่น่า

พูดถึงกล้วยถึงจะบอกว่าเป็นผลไม้ที่มีความนิยมสูงก็เถอะ แต่คนไม่ชอบก็มีนะ บางคนไม่ชอบรสสัมผัสเละๆ เหลวๆ เวลาเคี้ยวมัน อย่างผมไม่ชอบกลิ่นของมัน ถ้าเวลาจะกินจะต้องหาอะไรมาใส่ดับกลิ่นของมันก่อนทุกที

แยมเองก็ต้องหาเวลาทำเพิ่ม ตอนนี้แค่ลองทำออกมาแค่สองรสเพื่อทดสอบดูก่อนเท่านั้น

หลังมื้อเย็นก็เป็นกิจวัตรประจำวัน เหมือนเช่นทุกที นั่งพักที่ห้องนั่งเล่น แช่นํ้า แล้วเปิดสงครามกัน และผมก็ใช้เวลาช่วงนี้ถอดหน้ากากออกเพื่อพักการใช้งาน

ของมัน วันหนึ่งแค่ถอดมันออกสักหนึ่งหรือสองชั่วโมง ก็เพียงพอแล้ว

อาเดไลท์ปรับตัวเร็วมาก เธอไม่ถามอะไรแล้วตอนผมกำลังมีอะไรกัน และเริ่มเล่นเกมหมากอย่างจริงจัง แถมมิรินเองก็เล่นเป็นแล้วเหมือนกัน เลยผลัดกันเล่นกับอาเดไลท์คนละตา แต่มิรินนี้อันตรายจริงๆ แฮะ เธอรู้ด้วยว่าผมแกล้งแพ้ให้อาเดไลท์ เธอเลยไม่ยอมเล่นกับผม เพราะรู้ว่าเดี๋ยวผมก็ต้องแกล้งแพ้เธอเหมือนกัน

วันนี้พิเศษตรงที่มีคริสติน่าเพิ่มเข้ามาด้วย แถมน่าตกใจที่พอเปลี่ยนร่างเป็นออโตมาต้าแล้ว สภาพของจิมิเธอก็เปลี่ยนไปเป็นของจริงด้วย ซํ้ายังบริสุทธิ์อีกต่างหาก แต่ความอึดก็ยังเท่าเดิมอยู่ดี ทำแบบเต็มที่ได้แค่รอบเดียวเธอก็ขอพักแล้ว

แต่ที่อึดขึ้นกับเป็นยัยเอร่า ที่วันนี้มานั่งตกเบ็ดไปสองรอบแล้ว

ส่วนกินผมยังไม่คิดจะทำอะไรเธอในตอนนี้ กะว่าจะให้โตกว่านี้สักหน่อย อย่างน้อยก็สักสามหรือสี่ปีล่ะนะเธอถึงจะพร้อมมีเพศสัมพันธ์ได้ ส่วนห้องของเธออยู่ห้องเดียวกับดอเรีย เพราะยังเด็กอยู่เลยอยากให้มีคนดูแล ดอเรียเองก็ชอบเด็กและเข้ากันได้ดีอยู่แล้ว แต่ไม่ใช่ว่าเพราะเป็นมอนสเตอร์เหมือนกันหรอกนะ

พอสงครามจบลง ผมก็พาอาเดไลท์ไปส่งที่ห้อง ท่าทางเธอง่วงพอสมควร ดูเหมือนจะเริ่มปรับเวลานอนให้เข้ากับสภาพแวดล้อมได้แล้ว จากนั้นผมก็ไปอุ้มโมอาไปส่งที่ห้องเป็นคนสุดท้ายเหมือนทุกที แต่วันนี้ผมแนบหูกับประตูก่อน จนแน่ใจว่าเมยอาจัดการตัวเองเสร็จเรียบร้อยแล้วจึงเข้าไป

แต่พอเข้ามาผมก็ได้กลิ่นลามกทันทีเลย ถึงเมยอาจนอนหันหลังและคลุมผ้าไว้ก็เถอะ ผมก็รู้อยู่ดีล่ะว่าเธอพึ่งช่วยตัวเองไป ก่อนจะกลับออกไป ผมเลยใช้คลีนนิ่งให้กับเมยอา เธอจะได้หลับสบายขึ้น

หลังแช่นํ้าจนสบายตัวแล้ว ผมก็เตรียมตัวออกไปเก็บเลเวลรอบดึกตามปกติ