ตอนที่ 36 ต่อรองสวรรค์
ตอนที่ 36 ต่อรองสวรรค์
ที่เลือกอาชีพTreasure hunter
มาเพราะว่าในปาร์ตี้ผมมีสายโจมตีอย่างฟรานและเดเม่อยู่แล้ว แต่ยังไม่มีสายสำรวจเลย
แถมผมดูสกิลของอาชีพนี้แล้ว มีหลายอันตรงกับที่ผมต้องการพอดี
อย่างเช่นที่ได้มาตอนนี้เลยคือ
-เรดาร์ lv1
สามารถทำให้มองเห็นตำแหน่งของมิตรและศัตรูในแผนที่ได้ในระยะ 100 เมตร
ระยะจะเพิ่มขึ้นตามเลเวลสกิล
“นี้เนมแล้ว…”
พอจะถามเพิ่ม ผมก็เห็นว่าเนมนั้นหมดสติไปแล้ว
เธอตาเหลือกขึ้นจนเป็นสีขาว นํ้าลายฟูมปาก สิ้นสภาพโดยสิ้นเชิง
ผมดึงดุ้นออกมาจากตูดเธอ ซึ่งมันสะอาดเอี่ยมเลย คงเพราะเทพบนสวรรค์ไม่ต้องกิน
เลยไม่ต้องขับถ่ายด้วย รูตูดพวกนี้เลยสะอาดหมดจดเหมาะแก่การทะลวงยิ่งนัก
“แต่ระดับของเทพนี้ ขนาดโลลิแล้วยังไม่ค่อยเท่าไรแฮะ
เอากับยูรินยังรู้สึกดีกว่าอีก”
ผมผิดหวังกับเผ่าเทพนิดๆ อาจเพราะผมไม่สามารถเสร็จใส่พวกเธอได้ด้วยล่ะ
อารมณ์มันเลยค้าง
เรื่องกลับผมว่าไม่มีปัญหา
แค่ใช้ใบวาปร์หรือใช้แหวนวาปร์กลับปราสาทจอมมารก็โอเคแล้ว แต่ไหนๆ ก็มาแล้ว
ผมคงต้องทำอะไรสักอย่าง
ผมเปิดใช้เรดาร์ขึ้นมาเพื่อหาตำแหน่งเทพสูงสุด
แต่ระยะมันแค่ร้อยเมตร ผมคงต้องเสียเวลาเดินหาหน่อย
ก่อนไปผมเปิดดูสกิลที่ได้มาจากเนม มันคือสกิล
Job change ไร้ระดับ
ด้วยสกิลนี้ผมสามารถเปลี่ยนอาชีพให้ใครตอนไหนก็ได้
เสียแต่ว่าสกิลนี้ใช้กับตัวเองไม่ได้
ผมเดินผ่านวิหารต่างๆ พวกเทพที่เห็นผมต่างทำหน้าประหลาดใจ
ผมใช้ตรวจสอบดู อย่างที่คิดไว้เลย ทุกคนเป็นเลเวลหนึ่งหมด แบบนี้ถ้าผมอาละวาดขึ้นมานี้
ไม่ทำให้พวกเทพสูญพันธุ์เลยหรอกเหรอ แต่เพื่อความไม่ประมาท
ผมเรียกใช้สถานะจอมมารออกมา และเกราะก็มาส่วมทับลงบน
ตัวผม ดูเหมือนว่าไม่ว่าจะอยู่ที่ไหน เกราะก็จะมาหาผมได้ทันที
เหมือนติดเวทวาปร์ไว้เลย
ระหว่างเดินๆ ไปตรวจสอบไป ก็เจอเทพสาวๆ หลายคนที่น่าเขมือบอยู่มิใช่น้อย
แถมมีสกิลแหล่มๆ ที่น่าเอาเพียบ แต่ว่านะ ไม่ไหวล่ะ มีอะไรแล้วเสร็จไม่ได้เนี่ย
โคตรทรมานเลย
หลังจากเดินมาพักใหญ่ ในที่สุดผมก็เจอที่อยู่ของพวกสิบเทพจนได้
โดยที่ตอนนี้ข้างหลังผมมีกองทหารเทพตามมาเป็นพรวนเลย แต่พวกมันไม่กล้าลงมือ คงเพราะรู้ว่าเข้ามาก็ตายแน่ๆ
อีกอย่างหนึ่งพลังจอมมารของผมฟื้นขึ้นมาเกินครึ่งแล้ว
แถมมันยังบวกค่าพลังและความสามารถของตัวผมเข้ากับสถานะจออมมารไปด้วย
สรุปยิ่งตัวผมเก่งขึ้น จอมมารก็จะเก่งขึ้นตาม ขี้โกงพอสมควร
เหมือนเอาความสามารถของสองไอดีมารวมกันเลย แถมไอ้ตัวผมมันเลเวลไม่มีลิมิต ไม่
อยากคิดเลยว่าถ้าผ่านไปสักห้าสิบปี
ผมจะกลายเป็นจอมมารที่โหดที่สุดที่โลกนี้เคยมีมาเลยล่ะมั่ง
ระหว่างที่คิดเรื่อยเปื่อยผมก็มาถึงห้องโถงขนาดใหญ่
ลักษณะเหมือนห้องประชุม พวกสิบเทพรู้ว่าผมกำลังมา
เลยถอยหนีไปรวมกันอยู่ที่ด้านหนึ่งของห้อง
ผมเลยเดินไปนั่งที่เก้าอี้ และหันไปทางพวกเขา
“พวกคุณคือสิบเทพสินะ ข้าขอเข้าเรื่องเลยล่ะกัน
ช่วยอนุญาตให้เอร่ากลับสวรรค์ได้ไหม”
“มะ ไม่ได้ พวกข้าตัดสินใจลงโทษกันไปแล้ว!”
“หือ จะเอางั้นก็ได้ แต่ตอนนี้พวกคุณคงรู้แล้วใช่ไหมว่า
ข้าได้รับพรคุ้มครองจากเอร่าอยู่ พวกคุณในตอนนี้ไม่มีทางทำอะไรข้าได้อีกแล้ว
งั้นถ้าข้าคิดจะทำลายสวรรค์ มันก็ง่ายนิดเดียวเลย”
“แก ไอ้จอมมารชั่ว! คิดจะทำลายสวรรค์เหรอ
ใครจะปล่อยให้แกทำได้กัน!”
“แล้วนํ้าหน้าอย่างพวกคุณจะทำอะไรได้
เป็นเทพที่มีเลเวลเพียงแค่หนึ่งเท่านั้น แถมไม้ตายที่ใช้ปราบข้า ก็ใช้ไม่ได้ตราบใดที่ข้ามีพรคุ้มครองจากเอร่า”
“งั้นข้าก็ขอแลกชีวิตกับแก!”
สิบเทพสาวคนหนึ่งถือดาบแล้วพุ่งเข้ามาหา แต่ผมปล่อยให้เธอฟันใส่
ดาบเป็นดาบของเทพที่มีอนุภาพพอตัว แต่ก็เท่านั้นแหละ
ถึงดาบนั้นกับเกราะผมจะมีระดับเดียวกัน แต่คนใช้ระดับต่างกันฟ้ากับเหว
ดาบกระเด็นหลุดมือเทพสาวไปทันที
ผมจับตัวเธอไว้และกดตัวให้คุกเข่าลง
“แกจะทำอะไรข้า! ข้าเป็นถึงสิบเทพสูงสุดเลยนะ!”
“หนวกหูน่า”
ผมงัดเอาดุ้นที่ยังแข็งค้างอยู่ออกมา
และจับเอาหัวเทพสาวกระสวบมันเข้าไป
ผมจับหัวเธอโยกราวกับเป็นจิ๋มกระป๋องในเมื่อเสียงดังนักก็ใช้ดุ้นปิดปากซะเลย
“มีใครอยากลองดีอีกไหม”
ผมหันไปถามที่เหลือซึ่งพากันสั่นกลัวกันหมด
“อยากจะลองคิดทบทวนดูข้อเสนอข้าไหม ถ้าพวกเจ้าเอาเอร่ากลับมา
พวกเจ้ามีแต่ได้นะ”
ขณะที่ต่อรองกันไป ผมก็สนุกกับการจับหัวของเทพสาวโยกขึ้นโยกลงด้วย
เธอพยายามกัดดุ้นผมอยู่หลายที แต่ไม่มีทาง ผมใช้มารราคะ
ทำให้ดุ้นผมเหนียวยิ่งกว่ายางซะอีก มีเจ็บนิดๆ แต่ยิ่งทำให้เสียวมากขึ้น
พวกสิบเทพเริ่มหันมาปรึกษากัน ก่อนจะหันมาถามผม
“ถ้าพวกข้าตกลง แกจะยอมกลับไปแต่โดยดีเหรอ”
“แน่นอน ข้าไม่อยู่ให้โดนพวกคุณฆ่าตายที่นี้หรอก”
“งะ งั้นก็ตกลง พวกข้าอนุญาตให้เอร่ากลับมาได้”
“ตามนั้น แต่ถ้าผิดคำพูดล่ะก็
คราวหน้าข้าจะมาพรากพรหมจรรย์ของเทพสาวทุกคนบนสวรรค์ให้ดู”
“พวกข้าคือเทพ พูดแล้วไม่คืนคำ”
“ดี”
“ถ้าเช่นนั้นก็จงปล่อยนางมาเสียที!”
“อ่ะ โทษที เพลินไปหน่อย แต่เธอนี้ดูดเก่งนะ
ฝึกอีกหน่อยนี้เซียนเลย”
ผมดึงหัวเทพสาวออกมาจากดุ้น เกิดเสียงดังบ๊วบขึ้นมาเลย
“กะ แก ข้าขอสาบานต่อนามของข้าเมดิซ ข้าจะต้องฆ่าเจ้าให้ได้!”
“หา? อย่าทำปากดีไปหน่อยเลยน่า ดูสิ
แค่ให้ดูดดุ้นหน่อยเดียวหัวนมก็แข็งขึ้นเลย”
ผมชี้ไปที่หน้าอกซึ่งโนบราของเธอ
จุกของเธอนี้แข็งจนยื่นออกมาหลายเซนเลย
“มะ ไม่ใช่นะ!”
เธอปฏิเสธ แต่ผมใช้มองทะลุใส่
“โหว เจอเทพลามกเข้าแล้วสิ”
ผมเดินเข้าไปหาแล้วเปิดกระโปรงเธอออก ที่อยู่ตรงนั้นคือ
กางแกงในลูกไม้สีดำติดระบายหลายชั้น ที่สำคัญตรงเป้าเปียกนํ้าเงี่ยนอยู่ด้วย
ผมเลยจัดการถอดกางเกงในของเธอออกมาดมซะเลย
“กรี๊ด!”
“หือ กลิ่นดีนี้ ยังบริสุทธิ์อยู่จริงๆ ด้วย
งั้นข้าขอไปเป็นที่ระลึกล่ะกัน
กางเกงในลามกของเทพสาวบริสุทธิ์ที่มีนํ้าเงี่ยนติดอยู่ ฮุๆๆ
เจ้าสิ่งนี้สมควรจะเป็นหนึ่งในคอเลกชั่นของข้า”
“แก!!!”
เทพสาวที่ชื่อเมดิซกรีดร้องออกมาเสียงดังลั่น
แต่ผมไม่อยู่ฟังเธอด่าหรอก ใช้ใบวาปร์กลับไปที่เมืองทันที
ตอนนี้ผมกลับมาอยู่ที่ห้องที่ใช้เปลี่ยนอาชีพในกิลแล้ว
ก่อนอื่นผมต้องรีบเก็บกางเกงในของเมดิซใส่กระเป๋านักเดินทาง
เพื่อไม่ให้นํ้าเงี่ยนที่ติดอยู่แห้งไปซะก่อน
ผมอยากเก็บมันเข้าคอเลกชั่นโดยที่ยังมีนํ้าติดแบบแฉะๆ อยู่แบบนี้
ผมดูเวลาแล้ว พึ่งผ่านไปแค่สิบนาทีเอง
ดูเหมือนเวลาของโลกกับสวรรค์จะไม่เท่ากัน ผมกลับออกมาจากห้อง
พร้อมกับอัพเดตข้อมูลบัตรกิลไปด้วย
จากกนั้นก็ไปลามอเรียแล้วบอกว่าจะเก็บมือเย็นไว้ให้
เพราะเธอต้องเลิกงานตอนสองทุ่ม คงกลับไปกินพร้อมทุกคนไม่ได้
ก่อนจากกันเธอก็จูบผมให้ทุกคนเห็นกันแบบไม่อายเลย
ถึงขั้นนี้แล้วไม่มีอะไรต้องปิดบังแล้วล่ะนะ
พอออกมาผมก็ไปที่ตลาด เพื่อซื้อของไปลองทำอุปกรณ์เวทมนต์ รวมถึงเอาตะเกียงไปเพิ่มด้วย
กะติดไว้ทุกส่วนของ
บ้านอ่ะนะ เลยซื้อไปเยอะหน่อย
จากนั้นก็ไปดูพวกเครื่องปรุงที่ต้องการเพิ่ม ทั้งหมดก็หมดเงินไปสี่พันกว่า
ถึงจะหักค่าใช้จ่ายของวันนี้ไป ก็ยังเหลืออีกหลายแสนในกระเป๋า
ผมยังไม่มุ่งหน้ากลับคฤหาสน์ เพราะยังมีเวลาเหลือ แต่เพราะยัยเนมกับเมดิซทำให้เจ้าหนูผมแข็งจวนจะระเบิดอยู่แล้ว
ผมต้องหาที่ระบายออกด่วนเลย
จึงไปยังที่ที่อยากไปเป็นที่แรกแต่จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่มีโอกาสได้ไป
ซ่องไงล่ะ
ผมสืบแหล่งมาแล้ว ที่เหมือนนี้มีซ่องอยู่สี่แห่ง
ผมเลือกเอาที่ดูสะอาดๆ หน่อย หลังจากเข้าไปสอบถามราคาดู
ปรากฏว่า…ถ้าเป็นโสเภณีทั่วๆ ไปแบบปกติ ราคาจะอยู่ที่ 100-300 ต่อคืน ส่วนเกรตA
จะอยู่ที่ราคา 400-500 ส่วนถ้าจะเอาแบบของดีเลยและยังบริสุทธิ์อยู่ ก็ราคา 1000
ผมยืนติดสตันอยู่หลายวินาที
ค่าตัวของผู้หญิงโลกนี้ทำไมมันถูกแบบนี้ล่ะ!
เหล่าโสเภณีนั้นจะถูกให้รออยู่ในห้อง
ลูกค้าสามารถเข้าไปดูและพูดคุยดูก่อนได้ ถ้าถูกใจก็กลับออกมาจ่ายค่าตัว
แล้วปิดห้องทำตามใจได้เลย
ที่นี้เป็นตึกสองชั้นที่ค่อนข้างกว้าง ผมเดินเลือกทั้งแต่ห้องแรก
ส่วนใหญ่ไม่ถูกใจเท่าไร อ้วนไปบ้าง โทรมไปบ้าง ปลาตายมั่ง สมเป็นเกรตทั่วไป
ผมเลยขึ้นไปดูเกรตA ที่อยู่ชั้นสองต่อ พวกนี้ดูดีขึ้นมา สวยกันหมดเลยสมเป็นเกรตA
แต่ผมมีวิธีเลือกของผมอยู่ ด้วยตามองทะลุไงล่ะ
ผมตัดสินผู้หญิงจากรสนิยมของชุดชั้นในเป็นหลัก
เรียบไป ไม่เอาผ้าฝ้ายโว้ย! ฝักทองเบื่อแล้ว
แต่ระหว่างเดินเลือกชุดชั้นใน…เลือกสาว ผมก็ไปเจอเข้ากับโสเภณีคนหนึ่ง
เธอดูสวยมาก แตกต่างจากคนทั่วไปเลย อายุน่าจะถึง 14-15 พอๆ
กับเดเม่ ผมสีดำยาวถึงเอว ถึงจะไม่สวยเท่าคายุนแต่ก็เป็นเส้นผมที่สลวยน่ามอง
ร่างกายเธอค่อนข้างผอม หน้าอกน่าจะคัพB เธอมีดวงตาที่กลมโตสีไพริน รูปหน้าหวาน
แต่สีหน้าเศร้าๆ ผมตัดสินใจได้ทันที
“เท่าไร”
ผมหันไปถามคนคุมที่คอยเก็บเงิน
“เธอคนนี้พึ่งมาใหม่ เป็นสินค้าชั้นดีแถมยังบริสุทธิ์อยู่ด้วย ราคา
1200”
“เปล่า ฉันหมายถึงค่าไถ่ตัวเธอน่ะเท่าไร”
“หือ? นี้คิดจะซื้อไปเลยเหรอ ยัยนี้มันเป็นหนี้พวกเราอยู่ 30,000
เลยต้องมาขายตัวใช้หนี้ แกมีปัญญาจ่ายเหรอ”
ผมไม่พูดมากหยิบเงินออกมายัดใส่ไปทันทีแถมเพิ่มไปอีก 10,000
เป็นค่าหุบปาก
“ขอสัญญาหนี้คืนด้วย”
ผู้คุมรีบวิ่งไปเอาสัญญามาให้ทันที
ระหว่างนั้นผมก็เข้าไปหาเธอในห้อง
“มีชื่อว่าอะไรเหรอ”
“…”
เธอไม่ตอบ
“ฉันชื่อโรมะ และตกลงจ่ายค่าตัวเธอแล้วนะ”
“อยากทำอะไรก็ทำเถอะไม่ต้องพูดมาก”
“ไม่เป็นมิตรซะเลยนะ”
เธอออกแนวดุนิดๆ แต่ผมไม่สนใจหรอก เพราะนี้มันตรงสเปกผมมาก
พอผู้คุมกลับมาพร้อมใบสัญญาหนี้ ผมก็ยื่นมันให้เธอดู
“จากนี้ไปมากับผม”
“…ไม่ต่างกันสินะ แค่เปลี่ยนที่เปลี่ยนคน”
เธอถอนหายใจแบบปลงตก และลุกขึ้นเดินตามผมออกไป
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น