ตอนที่ 41 ความงามที่ห้ามแตะต้อง
ตอนที่ 41 ความงามที่ห้ามแตะต้อง
ผมกลับขึ้นมารายงานตัวและไปที่กิลเพื่อขายอัญมณี ซึ่งพวกเราหามาได้
120 เม็ด พอหารกันก็ได้คนละหมื่นรีลพอดี
ถือเป็นรายได้ที่เยอะเอาเรื่องเลยนะสำหรับค่าครองชีพที่นี้ด้วยเวลาสองชั่วโมงในการไปกลับ
พอออกมาจากกิลออก้าก็ชวนผมไปดื่มด้วย แต่ผมขอตัวก่อน
เพราะมีที่อยากไป แน่ล่ะแทนที่จะไปเสียเวลานั่งดื่มเหล้า
ผมไปเที่ยวซ่องเพื่อปลดปล่อยอารมณ์ดีกว่า เพราะดุ้นผมมันตุงขึ้นมาตั้งแต่ดูก้นงอนๆ
ของชีเอ้ตอนขาเดินกลับขึ้นมาแล้ว
ผมเลือกไปซ่องอื่นดูบ้าง ซึ่งแห่งที่สองเนี่ยอยู่ใกล้บ้านผมพอสมควร
เพราะมันอยู่ติดกับประตูทางทิศเหนือของเมือง
ที่นี้เป็นอาคารไม้สามชั้น ที่ชั้นล่างเป็นบ่อนพนัน
ผมไม่สนใจเรื่องการพนันอยู่แล้ว เลยผ่านไป ส่วนชั้นสองจะเป็นแบบที่แรกที่ผมไป
คือเป็นห้องๆ ให้ดูโสเภณีที่ต้องการ แต่อย่างว่าที่นี้นั้นเกรตตํ่ากว่าที่แรกทที่ผมไป
พวกโสเภณีเลยมีแต่แบบ…ค่อนข้างเน่าน่ะ
แต่พอผมถามถึงชั้นสามว่ามีอะไร
คนคุมซ่องก็บอกว่าชั้นสามไว้สำหรับพวกลูกค้ามีระดับ และข้างบนจะมีแต่นาง
โลมเท่านั้น ส่วนที่ว่าโสเภณีต่างจากนางโลมตรงไหนนั้น
ก็ประมาณว่าโสเภณีอึบได้นางโลมห้ามอึบ
พวกนางโลมจะเป็นคล้ายๆ สาวนั่งดื่ม
คอยดื่มเหล้าเป็นเพื่อนและพูดคุย แต่ถ้าเป็นนางโลมชั้นสูง
จะสามารถเล่นดนตรีหรือหนวดเพื่อนวดผ่อนคลายได้ ส่วนราคานั้นจะค่อนข้างแพง
มีราคาตั้งแต่ 1,000 ถึง 5,000 เลยทีเดียว เอ่อ
สำหรับราคาเที่ยวซ่องของโลกนี้ก็คือแพงมากล่ะนะ
“แล้วตอนนี้มีคนไหนว่างบ้างล่ะ”
“เอ่อ เรียนคุณลูกค้า ตอนนี้มันดึกมากแล้ว
นางโลมเลยถูกจองตัวเต็มหมดแล้วครับ”
“อ่า ถ้างั้นไม่เป็นไร”
แต่พอผมกำลังจะกลับ คนคุมก็เข้ามากระซิบบอกผม
“แต่ว่าถ้าไม่เกี่ยงเรื่องราคาก็ยังมีว่างอยู่อีกคนนะครับ”
“ราคาที่ว่าเท่าไร”
“เจ็ดเอ่อ ไม่สิหกพันครับ”
ผมควักจ่ายไปก่อนถามรายละเอียด
“แล้วทำไมถึงแพงกว่าคนอื่นแล้วตะกี้ยังบอกว่าไม่ว่างอีก”
“ก็เพราะราคาแพงน่ะครับ เลยไม่มีลูกค้าท่านใดสู้ราคา
แถมเธอเองก็มีกฎที่ต้องปฏิบัติตามค่อยข้างจุกจิกมากเลย”
“ว่ามา”
“ก็…ข้อแรกเลยคือห้ามแตะต้องตัวเธอครับ ข้อสองถามพูดจาลามกหรือลวนลามเธอด้วยคำพูด
ข้อสาม”
“เดี๋ยวมีกี่ข้อเนี่ย!”
“เอ่อ ไม่เยอะหรอกครับ ต่อเลยนะครับ
ข้อสามคุณลูกค้าดื่มเหล้าได้แต่ห้ามบังคับเธอดื่ม
ข้อสี่เธอจะเล่นดนตรีให้ฟังก็ต่อเมื่อตัวเธอต้องการเท่านั้น”
“โคตรเอาแต่ใจเลยนี่หว่า!”
“ครับ ขอโทษด้วยนะครับแต่ถ้าไม่ทำตามเธอก็จะไม่ยอมรับแขกเลยน่ะครับ”
“หืม…จะให้ไปนั่งมองเฉยๆ ก็น่าเบื่อนะ ต่อให้เป็นคนสวยก็เถอะ”
ผมนึกว่าแบบนี้คงได้เสียเงินฟรีแล้วแน่
แต่แล้วเซ็นเซอร์ความหื่นของผมก็ทำงานขึ้นมา พร้อมกับชี้ทางสว่างให้กับตัวผม
เลยรีบไปซิบบอกคนคุมและจ่ายเงินให้ไปอีกห้าร้อย
“อ่ะ ได้ครับแบบนั้นไม่ผิดกฎ แล้วผมจะรีบไปจัดการให้ครับ
เชิญคุณลูกค้าทางนี้ครับ”
จากนั้นคนคุมก็พาผมมายังห้องด้านในสุดของชั้นสาม
ห้องนี้ค่อนข้างกว้างทีเดียวถ้าเทียบกับห้องอื่นๆ
พอเปิดเข้าไปก็มีคล้ายๆ โต๊ะนํ้าชาอยู่ตรงขอบหน้าต่าง
ด้านในสุดของห้องเป็นเตียงนอนที่ดูหรูหราทีเดียว นี้คงเป็นห้องนอนของเธอด้วยสินะ
นางโลมที่นั่งรอผมอยู่บนโต๊ะนำชา เห็นแว่บแรกผมนึกว่าเป็นตัวละคร
2D ที่หลุดออกมาจากเอโรเกะที่ผมเคยเล่นซะอีก
ความสวยของเธอโดดออกจากความเป็นมนุษย์ไปแล้ว แบบนี้อย่าว่าแต่หกพันเลย
เป็นหมื่นผมก็ยอมจ่ายเพื่อจะให้ได้มานั่งดูเธออย่างเดียว
ผมหายสงสัยล่ะว่าทำไมที่นี้ยังเก็บเธอไว้ทั้งๆ ที่เรื่องมากขนาดนี้
ภาพลักษณ์ของเธอเหมือนกับราชินีของประเทศยุโรป ทั้งๆ
ที่อายุไม่น่าจะเกิน 16-17 เลย ผมสีทองทรงสว่างที่ดูนุ่มมีสปริง
ใบหน้าที่สวยคมและดูมีบารมี คิ้วเรียวบางเป็นเส้น ริมฝีปากอวบอิ่มสีชมพู
เธอนั่งหลังตรงจิบนํ้าตา จนหน้าอกคัพ D ตระหง่านเบียดชุดสีขาวอันหรูหรา
ปกคอเป็นระบายตั้งสูง คอเสื้อเป็นจีบระบายยาวมาถึงท้อง
เป็นแบบเสื้อสองจีบทับซ้ายขวา แขนยาวปลายแขนเป็นจีบเช่นกัน
และผมไม่ใช้มองทะลุกับเธอ ไม่รู้สิ ผมรู้สึกว่ากับเธอคนนี้
ผมจะต้องทำให้เธอเปิดให้ดูเอง มันถึงจะตื่นเต้น
ผมเข้าไปนั่งตรงกันข้ามกับเธอ
ซึ่งมีขวดเหล้าและแก้วคนละแบบกันเธอตั้งอยู่
เธอเหลือบมามองผมดวงปลายหางตาตอนที่เดินเข้าไป จากนั้นก็ไม่มองอีกเลย
เธอหันออกไปนอกหน้าต่างแล้วทำเป็นไม่สนใจอีก
“หือ ผมคิดว่าผู้สูงศักดิ์จะมีมารยาทในการแนะนำตัวดีกว่านี้ซะอีก”
“เจ้าจะเอาอะไรกับหญิงนางโลม เหล้าอยู่นั้นจัดการเอง”
“เช่นนั้น”
ผมลุกจากเก้าอี้ และไปคุกเข่าลงข้างหนึ่งด้านข้างเธอ
และก้าวแนะนำตัวอย่างสุภาพที่สุด
“ผมมีนามว่า โรมะ เป็นนักผจญภัยถึงมาอยู่เมืองนี้ได้ไม่นาน
ยินดีที่ได้รู้จักครับ”
พอเธอเห็นท่าทางของผมก็แปลกใจ ถึงท่าทางเธอจะสงบแต่แววตาและลมหายใจของเธอรนรานน่าดู
“ฉัน อาเดไลท์ อย่างที่เห็นเป็นแค่หญิงนางโลมเท่านั้น
ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกัน”
เธอลุกขึ้นจับชายกระโปรงและคำนับผมพร้อมกับแนะนำตัวกลับ
อย่างที่คิดไว้เลย เธอเป็นหรือเคยเป็นคนชั้นสูงมาก่อน
การทักทายแบบให้เกียรติถือเป็นมารยาท ที่ต้องแนะนำตัวกลับไม่ว่าจะอย่างไงก็ตาม
“เจ้านี้แปลกนะ
เป็นนักผจญภัยแต่กลับวางตัวได้ดีกว่าขุนนางบางคนซะอีก”
“ผมถือว่าเป็นคำชมนะครับ แล้วตัวผมคิดว่า
มารยาทเป็นสิ่งที่ดีและสวยงาม ถึงแม้จะไม่ใช่ขุนนางแต่ก็ควรรู้จักไว้
ดังมีคำกล่าวไว้ว่า เมื่อใดที่เราให้เกียรติ เราจะเกียรตินั้นกลับคืนมา”
คำพูดของผมคงสร้างความประทับใจให้เธอได้นิดหน่อย
แก้มเธอเลยแดงขึ้นมาหน่อยๆ
“ฉันไม่เคยได้ยินคำพูดเช่นนั้นมาก่อน แต่ฉันเห็นด้วยอย่างยิ่ง
แล้วไม่ทราบท่านโรมะมาทำอะไรที่เมืองนี้เหรอคะ”
“ผมมาสร้างฮาเร็มที่นี้น่ะครับ”
พรืด!
เธอสำลักนํ้าชาที่กำลังจิบอยู่ ถึงจะรู้ตัวว่าทำเสียมารยาทไป
แต่เธอคงตกใจจริงๆ เลยรีบเช็ดปากและมองดูผมด้วยสายตาดูแคลนทันที
“ผมไม่ชอบโกหกน่ะครับ ถึงแม้บางคำพูดจะฟังดูไม่เข้าหู
แต่ถ้าไม่เกินขอบเขตที่ตอบได้ ผมจะไม่โกหก
โปรดให้อภัยถ้าเป็นเรื่องที่ทำให้ไม่พอใจนะครับ”
“มะ ไม่หรอก ก็ท่านเป็นผู้ชายนี่นะ
แถมขนาดมีเงินมาซื้อเวลาอยู่กับฉันได้ แปลว่าคงมีฐานะอยู่พอสมควร”
“ฐานะไม่มีหรอกครับ
แค่ใช้เงินที่หาได้เกือบทั้งหมดของคืนนี้เท่านั้นเอง แต่คุ้มค่าจริงๆ อาเดไลท์ซัง
สวยจนค่าเงินไม่อาจเทียบได้จริงๆ”
“ฮิ ถึงชมไปฉันก็ไม่เปลี่ยนกฎหรอกนะ”
“เรื่องนั้นแน่นอนครับ
ถึงอยากเปลี่ยนผมก็ไม่ให้เปลี่ยนแล้วด้วยล่ะ”
ตอนนั้นเองที่คนคุมเข้ามา
พร้อมกับพาผู้หญิงคนหนึ่งที่ผมจ่ายเงินให้ไปก่อนหน้านี้เป็นค่าตัวของเธอ
“เชิญตามสบายนะครับ”
คนคุมยิ้มร่า และรีบออกไปทันที
“นี้มันอะไรกัน?”
ดูเหมือนอาเดไลท์ยังตามไม่ทัน
แต่ผมก็ได้กวักมือเรียกหญิงสาวที่เข้ามาใหม่ให้เข้ามาหา
เธอไม่ได้สวยอะไรมากนัก
แต่ก็เป็นของคุณภาพดีของที่นี้ที่จ่ายด้วยเงินห้าร้อย
เธอมีสีหน้าที่ไม่มีความสุขแม้แต่น้อย เหมือนแบบไม่เต็มใจรับแขก
แต่ก็ยอมเดินมาหาตามที่เรียก
ผมไม่พูดอะไรมาก ดึงตัวเธอขึ้นมานั่งตัก
และล้วงมือเข้าไปในกระโปรงเธอทันที ผมเขี่ยเล่นหอยเธอผ่านกางเกงในฝักทอง
อาเดไลท์ทุบโต๊ะดังปัง และลุกขึ้นมาต่อว่าผมทันที
“นี้ท่านคิดจะทำอะไรกัน!
ถ้าจะทำเรื่องแบบนี้ก็ออกไปจากห้องนี้เลยนะ!”
“ใจเย็นๆ สิครับ ผมก็ทำตามกฎทุกอย่างเลยนะ
มีตรงไหนที่ผมละเมิดกฎของอาเดไลท์ซังเหรอครับ”
“มะ ไม่มี แต่ว่า!”
“เงินผมก็จ่ายไปแล้ว แถมตั้งแต่เข้ามาผมก็ไม่ได้ทำผิด แต่จู่ๆ
จะไล่ไป ไม่เท่ากับว่าผมโดนโกงเหรอครับ”
“…อยากจะทำอะไรก็เชิญ!”
ดูเธอจะโกรธมากจริงๆ แต่ว่านะ จ่ายเงินไปตั้งเยอะแล้ว
ผมขอทำตามใจตัวเองบ้างเถอะ ถึงจะแตะต้องหรือลวนลามเธอไม่ได้
แต่ผมใช้เป็นกับแกล้มได้นี้ คนที่ผมให้คนคุมพามาถึงหน้าตาไม่ดี
แต่ถ้าอึบเธอไปมองหน้าอาเดไลท์ไป มันก็แทนกันได้นะ
“ว่าแต่ชาที่อาเดไลท์ซังดื่มอยู่ เรียกว่าอะไรเหรอครับ”
“…”
เธอเมิ่นผมอีกแล้ว แต่ขณะช่วยคุย ผมก็เล้าโลมหญิงสาวที่นั่งตักไปด้วย
ตอนนี้หอยเธอเริ่มแฉะแล้ว สีหน้าจากดู
ไม่เต็มใจ
เริ่มแดงขึ้นมาและเหมือนกำลังอดทนกับอะไรบางอย่างอยู่ด้วยความอึดอัดทรมาน
“ผมเองก็ชอบดื่มชานะครับ นอกจากนั้นยังสนใจเครื่องดื่มหลายๆ
แบบด้วย ไม่ทราบว่าอาเดไลท์ซังรู้จักกาแฟไหมครับ”
“กาแฟ?”
ได้ผลหัวข้อสนทนาดึงเธอกลับมาพูดคุยได้อีกครั้ง
“ครับ มันมีลักษณะเหมือนเม็ดถั่วแต่สีดำ
เวลาเอามาบดแล้วต้มจะได้นํ้าออกมาเป็นสีดำที่หอมมาก
ถึงจะมีรสขมไปบ้างแต่ถ้าเติมนมหรือนํ้าตาลไปจะเพิ่มรสชาติให้อร่อยขึ้นได้ครับ”
“…หรือจะเป็นเคาสรู”
“อะไรคือเคาสรูเหรอครับ?”
“เป็นเครื่องดื่มที่คนแดนใต้นิยมน่ะ ฉันไม่เคยเห็นหรอกนะ
แต่ฟังมาว่ามันมีสีดำและมีกลิ่นหอมมาก
ทว่าเพราะมีรสขมจึงไม่เป็นที่นิยมแพร่หลายนัก”
“กรี๊ดดดด!”
หญิงสาวบนตักผมเธอร้องกรี๊ดออกมาเพราะเธอเสร็จแล้ว ผมก็คุยเพลินเลย
สีหน้าเธอตอนนี้หยาดเยิ้มไปด้วยความสุข ต่างจากตอนเข้ามาเป็นคนละคนเลย
ดูท่าอาเดไลท์เองก็สงสัยว่าผมทำอะไรเธอเหมือนกันแน่ๆ
เลยมองมาที่มือที่ล้วงเข้าไปในกระโปรง
“แล้วที่เมืองนี้พอจะหาซื้อได้ไหมครับ”
ผมชวนคุยต่อราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น
แถมยังถอดกางเกงตัวเองและจับดุ้นยัดเข้าไปในหอยของหญิงสาวต่อเลย เธอซี๊ดปากเสียงดังขึ้นมาอีก
“ยะ ใหญ่จัง ใหญ่มากเลย ทั้งใหญ่ทั้งยาว นะ แน่นไปหมด”
“ซู่ เบาๆ สิ ผมกำลังคุยกับอาเดไลท์ซังอยู่นะ”
ผมบอกกับหญิงสาวเธอหันมามองผมด้วยรอยยิ้มบิดเบี้ยวแล้วรีบกล่าวขอโทษทันที
“แล้วที่ผมถามตะกี้”
“…อะ อ่ะเอ่อตะกี้ถามว่าอะไรนะ”
ดูอาเดไลท์จะจดจ่ออยู่กับใต้กระโปรงของหญิงสาวน่าดู ก็ไม่แปลกหรอก
เพราะเธอไม่เคยเห็นโสเภณีที่อยู่ที่นี้ทำหน้าแบบนี้มาก่อน
หน้าที่ดูมีความสุขจนเหมือนจะกลายเป็นบ้า
“ผมถามว่าจะหาซื้อเคาสรูที่เมืองนี้ได้ไหมครับ”
“จะ จะมีกองคาราวานมาที่เมืองกรอซ่าเดือนล่ะครั้ง
บางครั้งก็จะมีเคาสรูมาขายเหมือนกัน”
“ขอบคุณมากครับ เป็นข้อมูลที่มีประโยชน์จริงๆ
ไว้ถ้าผมหาซื้อมาได้แล้ว จะทำมาให้ลองชิมดูนะครับ รับรองว่าอาเดไลท์ซังต้องชอบแน่”
ขณะที่ผมพูดไป ก็จับเอวของหญิงสาวกระแทกไปเบาๆ ด้วย
แต่นั้นทำให้เกิดเสียงร้องขึ้นมาอีก
“อ่ะอืม ฉันก็อยากจะลองดื่มดูสักครั้งเหมือนกัน”
ถึงอาเดไลท์จะคุยกับผมตามปกติ แต่สายตาเธอจ้องมองแต่หญิงสาว
จากนั้นผมก็ชวนคุยไปเรื่อย ขณะที่หญิงสาวเป็นฝ่ายขย่มเองแล้ว
ซึ่งแน่นอนว่าเธอขย่มแรงจนเกิดเสียงลามกออกมาไม่หยุด และในไม่กี่นาทีเธอก็ถึงจุดสุดยอด
เสียงร้องกรี๊ดของเธอตอนถึง เล่นเอาอาเดไลท์สะดุ้งเฮือก ถึงอยู่ที่นี้มาจนชินแล้ว
แต่เธอไม่เคยได้ยินเสียงร้องแบบนี้มาก่อนเลย
“อ้าว สลบไปซะแล้ว ขอตัวเดี๋ยวนะครับ”
ผมลุกขึ้นจัดเสื้อผ้าเธอให้เข้าที่
แล้วแอบยัดเงินค่าขนมไปให้ร้อยหนึ่ง ก่อนจะอุ้มไปส่งคนคุมที่นอกห้อง
และจ่ายเงินเพิ่มไปอีกสามพัน และคราวนี้ให้พามาสี่คนเลย
ส่วนเงินที่เหลือให้จัดโต๊ะพร้อมอาหารมาให้ด้วย คนคุมทำหน้างงๆ
แบบไม่คิดว่าผมจะต่อไหว แต่ก็รับเงินมาแล้วเลยต้องทำตามที่ผมบอกไป
ตอนที่ผมเดินกลับเข้ามาในห้อง อาเดไลท์ลุกหนีไปยืนติดกำแพงแล้ว
ขณะสายตาจ้องไปที่จุดเดียว อ้อ ลืมใส่กางเกง แถมดุ้นยังตั้งเด่เลย
ทำให้อาเดไลท์ตกใจซะแล้ว
“นะ นั้นมันอะไรน่ะ!
เจ้าใช้สิ่งนั้นใส่เข้าไปในตัวหญิงสาวคนเมื่อกี้เหรอ! เป็นไปไม่ได้”
ผมนั่งลงที่เก้าอี้อย่างสงบ ส่วนกางเกงก็ไม่ต้องใส่หรอก
เพราะเดี๋ยวก็ต้องถอดอีก
“ไม่ได้นะครับอาเดไลท์ซัง
ตามกฎพวกเราจะไม่พูดคุยเรื่องลามกกันไม่ใช่เหรอครับ”
อาเดไลท์เหมือนพึ่งจะรู้สึกตัว เธอหลบหน้าและยอมกลับมานั่งตามเดิม
จากนั้นผมลองชวนเธอเล่นเกมดู เพราะเห็นในห้องมีกระดานหมากรุกอยู่
ถึงจะไม่เหมือนหมากรุกในโลกของผมซะทีเดียว แต่ผมศึกษาวิธีเล่นมันมาจากในห้องสมุดแล้ว
เลยพอจะเข้าใจกฎและวิธีเล่นของมัน
“เจ้าเล่นเป็นด้วยเหรอ! ขนาดในวังยังแทบหาคนเล่นเป็นไม่ได้เลย”
“เอ๋? อาเดไลท์ซังเคยอยู่ในวังด้วยเหรอครับ”
เธอหลุดปากออกมา พอรู้ตัวก็รีบยกมือขึ้นปิดปากทันที
และผมก็ไม่คิดจะบังคับถามให้เธอรำคาญใจ เลยปล่อยผ่านมันไป
“ผมเองก็ไม่เคยเล่นหรอกครับ แต่ศึกษาวิธีเล่นมันมาจากในหนังสือแล้ว
ดีจังจะได้ลองเล่นดูจริงๆ สักที ว่าแต่จะให้เกียรติเล่นกับผมสักเกมได้ไหมครับ”
“ได้สิ แต่ฉันไม่ออมมือให้หรอกนะ”
“ดีเลยครับ”
แต่ขณะวางตัวหมากลงบนกระดานเพื่อเรียงตำแหน่งเริ่มต้นกันอยู่
คนคุมก็เข้ามาพร้อมกับหญิงสาวอีกสี่คน ทุกคนมีใบหน้าดูตื่นเต้นเล็กน้อย
แถมดูแปลกใจที่โดนเรียกมาพร้อมกันสี่คน โดยแขกคนเดียว
แถมคนนั้นยังอยู่ในห้องของอาเดไลท์ด้วยจากนั้นโต๊ะอาหารก็ตามมา
“อืม เธอก่อน มานั่งนี้ ส่วนพวกเธอที่เหลือก็นั่งกินกันไปตามสบายนะระหว่างรอ”
ผมชี้ไปที่คนตัวเล็กสุด แล้วเธอก็เดินมาหาแบบกล้าๆ กลัวๆ
แต่ผมก็ทำแบบเดิม ให้เธอนั่งตักแล้วเล้าโลมจนกว่าเธอจะพร้อม
ที่โลกเก่าผมไม่เก่งหมากรุกเท่าไร
แต่ก็พอเล่นได้ในระดับที่ไม่แพ้ใครง่ายๆ เพราะแม่ผมชอบมาก
เลยบังคับผมไปนั่งเล่นเป็นเพื่อนมาตั้งแต่จำความได้เลย
ระหว่างที่เล่น
อาเดไลท์จะเหลือบไปทางหญิงสาวคนใหม่ที่มานั่งตักผมเป็นระยะ
จนแทบไม่มีสมาธิกับเกมที่เล่นเลย จนผมต้องทักบ่อยๆ ว่าถึงตาเธอแล้ว
ยิ่งตอนที่ผมสอดใส่ดุ้นเข้าไปในตัวหญิงสาว
ดูอาเดไลท์จะสนใจเป็นพิเศษ เธอคงไม่เข้าใจว่าของที่ใหญ่ขนาดนี้จะเข้าไปในตัวผู้หญิงได้อย่างไง
แต่เพราะผมไม่ได้ถอดเสื้อผ้าพวกเธอออก
อาเดไลท์เลยได้แต่ต้องคาดเดาสิ่งที่เกิดขึ้นภายใต้ชุดของพวกเธอไปเอง
หลังจากหญิงสาวตัวเล็กเสร็จไปสองรอบก็สลบไป
ผมเลยให้พวกที่เหลือมาพาตัวออกไป แล้วก็ไม่ลืมยัดเงินค่าขนมให้ไปด้วย
พร้อมกับดึงคนต่อไปเข้ามานั่งตักต่อ
“นี้เจ้าทำไปสองคนแล้ว ยังจะทำต่ออีกเหรอ!”
“ไม่ได้นะครับ ผิดกฎซะเองไม่ดีนะครับอาเดไลท์ซัง”
“…”
เธอก้มหน้าลงเล็กน้อย คงคาดไม่ถึงเลยว่าผมจะเล่นไม้นี้ใส่
แต่ว่าเธอคงอดสงสัยไม่ได้แล้วจริงๆ นั้นแหละ
“ฉันไม่ได้พูดเรื่องลามก แต่เรื่องนี้เป็นวิชาการความรู้
ฉันรู้มาว่าผู้ชายถ้าได้เสร็จไปแล้วรอบหนึ่ง ส่วนนั้นของร่างกายก็จะไม่ทำงานอีก
มีเพียงส่วนน้อยที่สามารถทำได้ถึงสองรอบ แต่นี้เจ้าทำได้มากถึงสามรอบ
มีเคล็ดลับอะไรกันแน่”
“คือว่าผมตอบเป็นวิชาการแบบที่อาเดไลท์ซังต้องการไม่ได้หรอกนะครับ
แต่ว่าสำหรับผมแล้ว…”
ผมมองไปยังผู้หญิงอีกสองคนที่นั่งจ้องมาทางผมพลางหนีบขาและบิดตัวไปมาอยู่
“หมดนี้คงไม่พอดับความต้องการทางเพศของผมได้หรอกครับ”
จากนั้นผมก็ชวนเธอให้กลับมาเล่นเกมต่อ
ซึ่งเกมแรกผมแพ้ไปอย่างเฉียดฉิว แต่ผมเริ่มจับจุดได้แล้ว
“เล่นเก่งนี้ อยากแก้มือไหม”
“เอาสิครับ”
ตอนนั้นเองหญิงสาวคนที่สามก็กรี๊ดออกมาและหลับคาอกผมไป
เพราะเธอคนนี้ผมจับให้นั่งหันหน้าเข้าหาผม
จากนั้นก็เป็นคนที่สี่ เธอคนนี้รีบวิ่งเข้ามาเลย
สงสัยจะทนไม่ไหวแล้ว พอล้วงดูหอยเธอเปียกแฉะเลย ผมเลยเล่นเธอ
พักหนึ่งแล้วจับใส่เลย แถมคนนี้ไม่ได้นั่งตัก แต่ขึ้นไปนั่งย่องๆ
บนหน้าขาผม ทำให้กระโปรงเปิดออกจนอาเดไลท์เห็นเต็มตา
ตอนแรกอาเดไลท์นั่งอ้าปากค้างดูผมต่อคนที่สี่ได้โดยไม่ต้องพักแต่พอเธอเห็นหอยที่คาบดุ้นผมจนเนื้อปลิ้นออกมา
เธอก็รีบยกมือขึ้นปิดหน้าทันที ผมคิดว่านี้คงมากไปสำหรับอาเดไลท์
เลยดึงกระโปรงหญิงสาวลงมาปิด และเล่นเกมกันต่อ
คนที่สี่อึดมาก ขนาดเสร็จไปแล้วสามรอบ ยังมีแรงขย่มผมต่อ
ส่วนเกมที่ผมเล่นกับอาเดไลท์ เข้าสู่เกมที่ห้า โดยเกมที่สอง กับ สาม
ผมก็แพ้เธออยู่ แต่เกมสี่ผมจับทางเธอได้แล้ว แต่ว่าก็แกล้งแพ้ในตอนท้าย
ก็นี้มันเคล็ดลับเลยนะ เล่นเกมกับผู้หญิงห้ามเอาชนะเธอเด็ดขาด
เพราะผู้หญิงน่ะไม่ชอบความพ่ายแพ้ ก็ตอนผมเล่นหมากรุกชนะแม่ครั้งแรก
ผมโดนแม่งอนไม่ยอมให้เข้าบ้านไปสองวัน
แต่หลังจากคนที่สี่เสร็จรอบที่สี่ก็หมดแรงแล้วคอพับลง
ผมจัดการไปส่งเธอข้างนอกเอง พร้อมกับดึงคนสุดท้ายกลับมาที่เก้าอี้พร้อมกัน
เธอดูตื่นเต้นสุดๆ จนหน้าแดงไปหมดแล้ว
แต่ว่าทำอยู่ท่านั่งตลอดผมก็เริ่มเบื่อๆ พอตอนจะสอดใส่เข้าไป
ผมเลยเปลี่ยนท่า จับเธอยื่นขึ้นให้เท้าแขนลงไปบนเก้าอี้
ส่วนผมยืนเสียบอยู่ข้างหลัง
แต่ถึงยืนกระแทกเอวอยู่ก็ยังเล่นเกมกับอาเดไลท์ได้ตามปกติ
แต่เป็นอาเดไลท์ที่เล่นต่อไม่ไหว เพราะเธอไม่เคยเห็นท่าร่วมเพศแบบนี้มาก่อน
แค่ท่าให้ผู้หญิงนั่งทับเธอก็ว่าแปลกแล้ว
แถมท่านี้ผมเป็นฝ่ายนำ เลยดูรุนแรงยิ่งกว่าปกติ
เสียงร้องของสาวคนที่ห้าเองก็เก็บไว้ไม่อยู่ ร้องโหยหวนออกมาตลอดเวลา
“โอ๋ พระอาทิตย์จะขึ้นแล้ว
สงสัยเกมนี้ต้องเป็นเกมสุดท้ายแล้วล่ะครับ”
ผมบอกขณะเร่งเครื่องตะบันสาวคนที่ห้าเพื่อส่งเธอให้ถึงสวรรค์
พร้อมกับเดินหมากไปยังจุดที่จะทำให้เกมนี้ออกมาเสมอกัน
แต่อาเดไลท์ไม่สนใจเกมแล้ว
เธอมองดูดุ้นผมที่ไหลเข้าออกตัวหญิงสาวที่ทำหน้ามีความสุขจนแทบบ้า ส่วนผมก็ฟินสุดๆ
ได้มีอะไรไปมองหน้าคนสวยๆ อย่างอาเดไลท์ไป เป็นสุดยอดกับแกล้มเลยนะเนี่ย
หลังจากเสร็จศึกคนสุดท้ายและพาเธอออกไปส่งแล้ว
ผมก็กลับมาทำความสะอาดแล้วใส่กางเกงของตัวเองบ้าง
ส่วนอาเดไลท์พึ่งรู้ตัวว่าหมากที่ผมเดินไป มันทำให้เกมจบแบบเสมอ
เลยนั่งทำหน้าคิดหนักอยู่
“ตาเดินแบบนี้ฉันไม่เคยเห็นมาก่อนเลย เจ้าทำได้อย่างไงน่ะ”
“บังเอิญครับ”
ผมตอบด้วยคำตอบที่เตรียมไว้
“ขอบคุณมากนะครับ วันนี้สนุกมากเลย”
ผมลุกขึ้นเตรียมตัวจะกลับ
แต่อาเดไลท์รีบลุกขึ้นเพื่อพูดรั้งตัวผมเอาไว้
“ดะ เดี๋ยว…วะ แวะมาอีกนะ ฉันอยากหาเพื่อนเล่นเกมนี้ด้วยอีก”
“ด้วยความยินดีครับ”
ผมตอบรับทันทีพร้อมกับรอยยิ้ม ก่อนจะกลับออกมา
แต่พอเจอคนคุมผมก็จ่ายเงินที่เหลือนิดหน่อยให้เขาไป
พร้อมกับสอบถามความเป็นมาของอาเดไลท์
สิ่งที่ผมได้ฟังมาแทบจะไม่น่าเชื่อเลย
อาเดไลท์นั้นเป็นถึงเจ้าหญิงของประเทศนี้
เพียงแต่เป็นเจ้าหญิงที่เกิดจากนางสนมลับที่อยู่นอกวัง ตอนแรกพระราชาพาเธอเข้าวัง
ด้วยฐานะหลานของญาติห่างๆ แน่นอนว่าเป็นฐานะปลอม แต่พอความลับแตก
ราชินีคนปัจจุบันโกรธมาก เลยจับอาเดไลท์มาขายให้ที่นี้
พระราชาเองถึงจะไม่ยอม แต่เพราะกลัวเมียมาก
เลยได้แต่แอบสั่งให้ลูกน้องมายัดเงินให้พวกคนคุมที่นี้ เพื่อดูแลอาเดไลท์ให้ดีๆ
พอผมถามค่าไถ่ตัวอาเดไลท์ ผมแทบเป็นลม เพราะมันมีราคาถึง
100ล้านรีล เพราะราชินีไม่ต้องการให้มีใครมาไถ่ตัวอาเดไลท์ไปได้
เลยตั้งราคาให้โอเวอร์สุดๆ
ผมเดินกลับออกมาอย่างคิดหนัก เพราะถ้าไถ่ตัวอาเดไลท์
ผมจะต้องเสียเงินเป็นจำนวนมาก แถมถ้ารู้ถึงราชา ราชินี ผมอาจจะมีปัญหาได้
แต่พอเดินออกมาจากร้าน ผมก็รู้สึกว่าถูกมองอยู่
เลยเงยหน้าขึ้นไปที่ชั้นสาม ผมเห็นอาเดไลท์กำลังยืนโบกมือให้ผมอยู่
ผมโบกมือรับพร้อมกับตัดสินใจบ้างอย่างลงไป
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น