ตอนที่ 57 Blacksmith
ตอนที่ 57 Blacksmith
เนปฟ่ากับชีเอ้มองไปรอบๆ นอกจากคายุนที่โดนผมอุ้มแล้วโยกเอวใส่อยู่
ที่พื้นก็มีโกร่า ทีโมที และบลูมนอนหลับในสภาพกึ่งเปลือย
ด้านข้างผมก็มีสาวสวยอย่างอาเดไลท์นั่งจิบชาอยู่หน้ากระดานหมาก
“นายท่านคะ จะให้ไล่ไปหรือรับแขกคะ”
เดเม่เดินเข้ามาถาม เธอแสดงออกชัดเจนเลยว่าไม่ชอบพวกเนปฟ่า
“เอาเป็นว่า ไปเอาชามาเสริฟให้ก่อนละกัน”
“รับทราบค่ะ”
“แล้วพาไปนั่งรอที่ห้องรับแขกด้วยนะ ทางนี้เดี๋ยวก็เสร็จแล้ว”
“ค่ะนายท่าน ทุกท่านเชิญทางนี้ค่ะ”
เดเม่นำทางพวกเนปฟ่าไป แต่เธอเหมือนยังจะช็อคอยู่ เลยเดินไปแบบใจลอย
“…ช่างเถอะแบบนี้ก็ดีแล้ว”
ผมว่าดีซะอีกที่เนปฟ่ามาเห็น
เพราะแบบนี้เธอคงไม่กล้ามายุ่งกับผมอีก ก็เป็นไอ้บ้ากามซะขนาดนี้
ใครล่ะอยากจะให้เข้าปาร์ตี้ด้วย
ผมจัดคายุนต่ออีกยก จนเธอพอใจและหลับไปพร้อมกันคนอื่นแล้ว
ผมกับอาเดไลท์เลยย้ายทีกันไปห้องรับแขกแทน
ระหว่างทางอาเดไลท์ก็ถามว่าพวกเนปฟ่าเป็นใคร ผมเลยอธิบายไปสั้นๆ
ว่าเป็นนักผจญภัยที่เคยปาร์ตี้ด้วยกัน คงมาเพราะจะชวนผมไปปาร์ตี้ด้วย
“แล้วนายไม่อยากเข้าร่วมเหรอ”
“อืม ก็ผมมีพวกฟรานอยู่แล้ว
แถมบางครั้งก็อยากไปไหนมาไหนคนเดียวบ้าง ให้ไปเข้าปาร์ตี้ประจำมันเลยไม่สะดวกน่ะครับ”
“แต่ปฏิเสธไปตรงๆ ก็กลัวจะเป็นการทำร้ายนํ้าใจอีกฝ่ายสินะ”
“ใช่ครับ”
พอตอบเสร็จพวกผมก็มาถึงห้องรับแขก
ทั้งสองคนดูเหมือนจะได้สติกลับมาแล้ว สีหน้าเลยดูประหลาดใจอยู่พอสมควร
เดเม่ยืนอยู่ตรงด้านข้าง แต่ไม่รู้ทำไมถึงต้องสะพายธนูไว้ด้วย?
จะว่าไปอาเดไลท์นี้ตอนอยู่บ้านก็ตามติดผมยิ่งกว่าฟรานอีกแฮะ
แต่ก็ดีเหมือนมีที่ปรึกษาส่วนตัวเลย
ผมกับอาเดไลท์เลยไปนั่งลงด้านตรงกันข้ามกับพวกเนปฟ่าพร้อมกับที่เดเม่เอาชาของพวกผมเข้ามาเสริฟ
“รู้ได้ไงครับว่าผมอยู่ที่นี้”
“พอเห็นนายยังไม่มาสักที เลยถามจากพนักงานกิลที่ชื่อมอเรียน่ะ”
“อ้อ มอเรียนี้เอง…วันนี้ผมไม่ลงดันเจี้ยนหรอกนะครับ
ขอโทษทีมาเสียเที่ยวแล้ว”
“งั้นเหรอ แต่ไม่คิดเลยนะว่านายจะมีคฤหาสน์ด้วย
หรือว่านายเป็นขุนนางเหรอ”
ผมรีบยกมือขึ้นปฏิเสธ
“ไม่ใช่ครับ แค่บังเอิญได้เงินก้อนโตมา
และผมเองก็ต้องการพื้นที่เยอะๆ เพื่อสาวๆ ในฮาเร็มของผมด้วย”
“ฮะ ฮาเร็ม นี้นายมีฮาเร็มด้วยเหรอ!”
“ครับ ทุกคนในบ้านนี้ เอ่อ ไม่สิ ส่วนใหญ่นะครับ
พวกเธอเป็นผู้หญิงของผม”
มาถึงขั้นนี้แล้วบอกไปเลยดีกว่า จะได้จบๆ ไป
“งั้นพวกเด็กๆ เมื่อวานก็”
“ใช่ครับ”
“แล้วพวกคุณโกร่าล่ะ ทำไมถึง”
“อ้าว รู้จักกันด้วยเหรอครับ”
“พวกคุณโกร่าเป็นคนชวนฉันออกมาจากหมู่บ้านเอง เดี๋ยวสิ
นายยังไม่ได้ตอบคำถามเลย!”
“อืม จะว่าไงดีล่ะ พวกโกร่ายังไม่ใช่สาวๆ ในฮาเร็มผมหรอกครับ
แค่คู่นอนชั่วคราวน่ะ”
“คะ คู่นอนชั่วคราว!”
“ครับ ก็ประมาณว่าเสี่ยนเมื่อไรก็แวะมา”
“นี้นายจะนอนกับใครก็ได้เหรอ!”
เนปฟ่าลุกขึ้นอย่างโมโห แต่พอผมกำลังจะตอบอาเดไลท์ก็ยกมือขึ้นห้าม
และเป็นคนพูดแทน
“ตกลงพวกคุณมาที่นี้ทำไมค่ะ
จะมาเพื่อถามเรื่องส่วนตัวของคนอื่นแล้วโมโหใส่เหรอ”
เจออาเดไลท์พูดแบบนี้ใส่ เนปฟ่าถึงกับไปไม่เป็น
“ตะ แต่นี้เป็นการกระทำที่ไม่สมควรนะ!”
“อย่างไงคะ? ที่นี้เป็นบ้านของโรมะ
ฉันเองก็เห็นว่าเขาไม่ได้บังคับข่มเหงอะไรใครเลย ทุกคนล้วนมาด้วยความสมัครใจ
แถมยังให้เกียรติและดูแลเป็นอย่างดี อะไรตรงไหนค่ะ ที่บอกว่าไม่สมควรน่ะ
คุณเป็นคนเดินเข้ามาเอง และตัดสินเอาเองในบ้านคนอื่น แบบนี้เหรอค่ะที่เรียกว่าสมควร”
สุดยอด! สมเป็นเจ้าหญิงฝีปากคมกริบเลย!
“อะ อึก!”
เถียงไม่ออกล่ะ จอมโวยวายอย่างเนปฟ่าเถียงไม่ออกเลย
“ขอบคุณครับ อาเดไลท์ซัง จากนี้เดี๋ยวผมจัดการต่อเองครับ”
ผมรับไม้ต่อ ก่อนที่เนปฟ่าจะถูกอาเดไลท์กดดันมากไปกว่านี้
“ก็อย่างที่เห็นล่ะครับ ผมเป็นคนลามก ถ้าไม่สะดวกใจไปไหนมาไหนด้วย
ผมก็เข้าใจครับ”
“ฉันมองนายผิดไปจริงๆ”
เนปฟ่าลุกขึ้นยืนและเดินกระทืบเท้าปังๆ ออกไปทันที
เรียบร้อย ถึงจะไม่ถึงขั้นอยากจะตัดสัมพันธ์กันแบบนี้
แต่ดีกว่ามาปล่อยให้มาก่อกวนจนเสียเรื่องล่ะนะ ว่าแต่…ไอ้เจ้าหมอนี้จะนั่งไปถึงเมื่อไรฟ่ะ
ตรงหน้าผมยังเหลือชีเอ้อีกคน เขากำลังมองไปรอบๆ ห้องอย่างสนใจ
เหมือนแทบจะไม่ได้ฟังเรื่องที่พวกผมเถียงกันเมื่อกี้เลย
“…ชีเอ้ เนปฟ่าเธอกลับไปแล้วนะ”
ผมลองทักขึ้นดู ชีเอ้เลยรีบหันไปดูเหมือนพึ่งรู้ตัว
และก็ยืนขึ้นผงกหัวให้ผมและเดินตามเนปฟ่ากลับไป
“นี้ฉันพูดอะไรรุนแรงเกินไปหรือเปล่า?”
“ไม่หรอก ช่วยผมไว้ได้มากเลย ขอบคุณครับ”
ไหนๆ ก็จบเรื่องได้เร็วกว่าที่คิดไว้
ไประบายความเครียดในดันเจี้ยนนํ้าตกดีกว่าแฮะ
ว่าแล้วผมก็ให้เดเม่ไปเรียกฟรานกับยูรินมา
พอพวกเราเตรียมตัวเสร็จ ซาคุยะก็เดินผ่านมาพอดี
“นี้จะออกไปข้างนอกกันเหรอ”
“อืม จะไปลงดันเจี้ยนกันสักหน่อย”
“ดันเจี้ยน! งั้นพาฉันไปด้วยคนสิ”
“อย่าเลย เลเวลเธอสูงกว่าพวกผมมาก
แบบนั้นพวกผมก็จะไม่ได้พัฒนาตัวเองขึ้นมา”
“จะ จริงด้วยสินะ”
“แต่ว่าถ้าอยากลงดันเจี้ยนจริงๆ ลองชวนมิริน ดาเซส
หรือดอเรียดูก็ได้นะ สามคนนี้เลเวลสูงพอๆ กับเธอ
แถมมิรินเองก็เคยอยู่ปาร์ตี้ผู้กล้าคนอื่นมาก่อน
แต่ว่าขอบอกก่อนนะ…ไปลงดันเจี้ยนผมไม่ห้ามก็จริง
แต่ว่าถ้าพาพวกเธอไปแล้วทำให้บาดเจ็บกลับมา ผมจะไม่ให้อภัยเด็ดขาดนะ”
“อะ อืมทราบแล้ว”
ซาคุยะคงรู้แล้ว ว่าถ้าเป็นเรื่องเกี่ยวกับสาวๆ ในบ้านนี้
ความสุภาพของผมจะหายไป
และกลายเป็นปีศาจร้ายที่ไม่มีคำว่าปรานีกับใครหน้าไหนทั้งสิ้น
ผมตรงกันไปที่นํ้าตกเลย ยูรินพึ่งเคยมาเป็นครั้งแรก
ผมเลยอธิบายให้ฟังระหว่างทางไปด้วย ทั้งเรื่องเก็บที่นี้เป็นความลับ
ทั้งเรื่องมอนสเตอร์ที่จะต้องสู้ แต่ยู
รินคิดเหมือนผมเลย ถ้าบริหารดีๆ และเก็บเป็นความลับได้
ดันเจี้ยนนํ้าตก จะกลายเป็นคลังสมบัติดีๆ นี้เอง
จะว่าไปยังไม่ได้เปลี่ยนอาชีพให้ยูรินเลย เมื่อวานก็รีบๆ จนลืมไป
“เอ๋! นายท่านเปลี่ยนอาชีพให้ได้เหรอ!”
พอได้ยินว่าผมจะเปลี่ยนอาชีพให้ ยูริถึงกับอุทานเสียงดังออกมา
และถึงจะหน้านิ่งๆ แต่แววตาของยูรินดูตกใจมาก
“นายท่านสุดยอดเลยค่ะ”
ฟรานกับเดเม่นี้ไม่คิดจะถามอะไรเลยแฮะ
“ได้ยินมาว่าจะเปลี่ยนอาชีพได้ นอกจากกรณีที่เกิดขึ้นเองแล้ว
นอกเหนือจากนั้นจะต้องให้เทพเป็นผู้ประทานให้
หรือว่าตัวจริงของนายท่านคือเทพจำแลงตัวลงมา”
“ไม่ใช่แล้วๆ”
ผมรีบปฏิเสธ จริงๆ ตรงกันข้ามเลยต่างหาก
ผมเป็นจอมมารต่างหากล่ะครับ
“อย่านั้นก็รบกวนนายท่านเปลี่ยนอาชีพให้ด้วย”
ยูรินที่ทำท่าสุภาพให้เนี่ย รู้สึกแปลกๆ แฮะ ว่าแล้วผมก็ใช้ Job
change ใส่ยูรินด้วยการสัมผัสมือ
จากนั้นหน้าต่างอาชีพต่างๆ ก็ปรากฏขึ้นมาในอากาศ
เหมือนตอนที่ผมเปลี่ยนอาชีพ แต่ของยูรินดูจะมีน้อยกว่าพอสมควร
แต่ระหว่างเลือก ยูรินหันมามองผมเป็นระยะ…อ่ะ เข้าใจล่ะ
“ยูริน ไม่ต้องคิดมากนะ เลือกอาชีพที่ชอบเลย
ไม่ต้องห่วงเรื่องกำลังรบของปาร์ตี้”
“…ถึงแม้จะเป็นอาชีพที่ไม่มีความสามารถในการต่อสู้เลย
นายท่านก็จะพาข้าไปด้วยใช่ไหม”
“อยู่แล้ว”
พอได้รับคำยืนยันจากผม ยูรินก็ทำหน้าตัดสินใจได้
และวางมือลงไปบนหน้าต่างอันหนึ่ง
อาชีพที่ยูรินเลือกก็คือ Blacksmith
ตามที่ผมคาดไว้เลย
“ยูรินผมขอใช้ตรวจสอบดูสกิลเธอหน่อยได้ไหม”
“ไม่ต้องขอหรอก อยากดูเมื่อไรก็ตรวจดูได้เลย”
“ขอบใจนะ”
แล้วผมก็ตรวจสอบดู ผมตกใจเลยเพราะสกิลเธอขึ้นมาเยอะมาก
โดยยูรินบอกว่าเหตุที่เธอเลือกอาชีพนี้ เพราะสกิลเธอมีอยู่แต่แรกแล้ว
แต่ใช้ไม่ได้เพราะถูกล็อคตามอาชีพ พอเปลี่ยนอาชีพแล้ว
สกิลที่ล็อคอยู่เลยเปิดใช้งาน
Skill
-ตรวจสอบ lv1
Passive Skill
-Arm mastery lv 1 -Blacksmith lv 1 (ความสามารถในการตีเหล็กให้กลายเป็นอาวุธหรือชุดเกราะ
รวมถึงไอเท็มแบบต่างๆ ขึ้นอยู่กับ Forming ที่มี) -Forming ไร้ระดับ
(ความสามารถในขึ้นรูป โดยการจดจำแบบแปลนต่างๆ แต่การขึ้นรูปไอเท็มบางอย่าง
จะขึ้นอยู่กับ Lv Blacksmith) -Melt & Extract lv 1 (หลอมแร่ต่างๆ
เพื่อทำการสะกัดแร่ ยิ่งเลเวลสูงยิ่งทำให้แร่มีคุณภาพสูงตาม) -Seal ไร้ระดับ
(ใช้คริสตัลวิญญาณปลดสกิลในไอเท็มได้)
ที่ได้มาใหม่มีแต่ Passive skill ล่ะ
เพราะแบบนี้ล่ะมั่งยูรินเลยเป็นกังวล แต่ไม่เห็นเป็นอะไร
แค่มีความสามารถในการสร้างอาวุธได้ก็สุดยอดแล้ว
“…ยูรินสกิลหลอมเนี่ย นอกจากแร่แล้ว
หลอมพวกอาวุธกับชุดเกราะได้ไหม”
“ได้ สามารถหลอมแล้วสกัดส่วนประกอบของแร่ต่างๆ
ที่ใช้ทำอาวุธชิ้นนั้นออกมาได้ เป็นวิธีหนึ่งที่ใช้ดูวิธีสร้างอาวุธด้วย”
“สุดยอดเลยแฮะ งั้นลุยกันเลย”
จริงๆ แล้วถึงไม่มีสกิลต่อสู้ แต่พอเปลี่ยนอาชีพแล้ว
ค่าพลังของยูรินก็เพิ่มขึ้นมากทีเดียว
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น